Antifosfolipidni sindrom: Uzroci, simptomi i efikasni načini liječenja zgrušavanja krvi i spontanih pobačaja

Uzrok nastanka

Uzrok antifosfolipidnog sindroma i dalje nije u potpunosti razjašnjen. Ovaj sindrom je povezan sa prisustvom antifosfolipidnih antitijela koja smanjuju nivo proteina anexin V, važnog za vezivanje fosfolipida i održavanje antikoagulacionog djelovanja, što dovodi do povećane sklonosti ka stvaranju trombova i čestim spontanih pobačaja.

Klinička slika

Pacijenti sa antifosfolipidnim sindromom često pate od tromboza koje mogu zahvatiti i arterije i vene, što se manifestuje kao moždani udar, infarkt ili flebitis. Ovaj poremećaj može uzrokovati i spontane pobačaje zbog smanjene perfuzije posteljice uzrokovane trombozama. Ostali simptomi uključuju nizak broj trombocita (trombocitopeniju), ljubičaste mrlje na koži poznate kao livedo reticularis, migrene, kao i rijetku vrstu upale moždanog i kičmenog tkiva. Antifosfolipidna antitijela su često prisutna i kod osoba sa sistemskim lupusom erythematosusom.

Dijagnoza

Dijagnostika se zasniva na otkrivanju antitijela na fosfolipide u krvi, uključujući testove VDRL/RPR, lupus antikoagulant, produženi PTT i antikardiolipinska antitijela. Važno je napomenuti da VDRL/RPR test može pokazati lažno pozitivan rezultat kod ovih pacijenata.

Liječenje

Terapija antifosfolipidnog sindroma individualizirana je za svakog pacijenta. Cilj liječenja je prevencija stvaranja trombova kroz primjenu antikoagulansa kao što su heparin i kumadin, te aspirina koji sprečava zgrušavanje trombocita. Kortikosteroidi poput prednizona mogu biti uključeni u terapiju. Kod pacijenata sa lupusom, primjena hidroksiklorokina pokazuje zaštitni efekat protiv tromboza. Intravenozna terapija gama globulinom se koristi kod trudnica sa ponovljenim pobačajima i niskim brojem trombocita tokom trudnoće.