Deformiteti ušne školjke: Uzroci, vrste i najsavremeniji načini liječenja uz očuvanje sluha

Različiti oblici deformiteta ušne školjke

Deformiteti ušne školjke mogu se javiti u raznim oblicima, zavisno od položaja, oblika, veličine ili drugih karakteristika. Spoljašnji ušni kanal može biti nerazvijen, što često rezultira kozmetičkim nedostacima, a povremeno i funkcijskim poremećajima, kao što je oštećenje sluha.

Ovi poremećaji razvoja spoljašnjeg uva, naročito kada su izraženi, mogu biti povezani sa nepravilnostima srednjeg i unutrašnjeg uva, kao i sa deformitetima lica ili donje vilice.

Najčešći deformiteti ušne školjke

Otoplastika ili "klempave uši" je najrašireniji oblik deformiteta, kod kojeg ušna školjka odstoji i dolazi do povećanja retroaurikularnog ugla. Ponekad se javljaju i povećanja ušne školjke, poznata kao macrotia.

Microtia predstavlja retku anomaliju kod koje je ušna školjka smanjena ili nedovoljno razvijena, često praćena poremećajima spoljašnjeg ušnog kanala, poput atrezije.

Anotia podrazumijeva potpuni nedostatak ušne školjke, najčešće uzrokovan atrezijom spoljašnjeg ušnog kanala i poremećajima srednjeg uva.

Fistula preauricularis je malformacija prvog branhijalnog useka, koja se manifestuje kao fistulozni kanal najčešće ispred ušne školjke. Fistule mogu vlažiti i izazvati ekcem ili apsces na okolnoj koži, a kanali najčešće bivaju duboki i slepo se završavaju.

Apendices auriculares su višak tkiva ušne školjke, obično okrugle tvorevine smeštene ispred školjke, ređe iza ili na njoj, najčešće jednostrane.

Atrezija meatus acustici externi podrazumijeva nerazvijen spoljašnji ušni kanal koji se završava slepo.

Metode liječenja deformiteta ušne školjke

Lečenje deformiteta ušne školjke najčešće uključuje hiruršku rekonstrukciju, što može biti složen proces, naročito kod totalnih defekata koji zahtijevaju više operacija i upotrebu transplantata hrskavice i kože.

Zbog čestih neadekvatnih estetskih rezultata kod velikih deformiteta, često se koriste epiteze, odnosno proteze od plastične mase.

Operacija atrezije spoljašnjeg ušnog kanala ima za cilj poboljšanje sluha, pod uslovom da je funkcija unutrašnjeg uva sačuvana. Kod obostrane atrezije operacija se izvodi oko četvrte godine života, dok se kod jednostrane obavlja naknadno.