Hronična bubrežna insuficijencija: Uzroci, simptomi i najsavremeniji tretmani za očuvanje bubrega

Šta je hronična bubrežna insuficijencija?

Hronična bubrežna insuficijencija (HBI) predstavlja sindrom koji se razvija usljed postepenog i neizbježnog pada klirensa glomerula, što vodi do završnog stadijuma uremije. Ova bolest karakteriše se akumulacijom uremijskih toksina poput ureje, kreatinina i mokraćne kiseline, kao i poremećajima u sastavu i volumenu tjelesnih tečnosti i elektrolita, uz hormonalni disbalans.

Najčešći uzroci hronične bubrežne bolesti

Najčešći faktori rizika su dijabetes melitus (28%) i hipertenzija (25%), dok su značajni i glomerulonefritis (21%), te autosomno dominantna policistična bolest bubrega (4%). Sve hronične bubrežne bolesti koje oštećuju četvrtinu ili više nefrona doprinose razvoju HBI.

Klinička slika i simptomi

Simptomi se obično pojavljuju kad klirens kreatinina padne ispod 30 ml/min, uključujući smanjenje radne sposobnosti, anemiju, metaboličke poremećaje i gastrointestinalne tegobe kao što su mučnina i povraćanje. Teži neurološki i kardiovaskularni poremećaji javljaju se pri daljem padu funkcije bubrega. Simptomi su nespecifični i obuhvataju hipertenziju, perikarditis, gubitak apetita, neurološke promjene poput apatije, te kožne i endokrine poremećaje.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza se zasniva na anamnezi, fizikalnom pregledu i laboratorijskim testovima, uključujući procjenu glomerulske filtracije. Lečenje podrazumijeva kontrolu osnovne bolesti i simptoma, primjenu hipoproteinske dijete, regulaciju elektrolita, liječenje acidoze i anemije te sprečavanje i suzbijanje infekcija. U terminalnoj fazi bolesti potreban je bubrežni dijalizni tretman ili transplantacija.