Sifilis larinksa: Simptomi, dijagnoza i efikasno liječenje infekcije Treponema pallidumom

Uzrok i patogeneza sifilisa larinksa

Sifilis larinksa može biti kongenitalan ili stečen. Patogen je Treponema pallidum, spiroheta tankog i dugog oblika, koja se kreće karakterističnim pokretima oko svoje osi. Ova bakterija stimuliše i humoralni i ćelijski imunski odgovor i predstavlja izazivača jedne od najtežih polno prenosivih bolesti te je striktni parazit čovjeka.

Klinička slika

Kongenitalni sifilis larinksa javlja se kod novorođenčadi i male djece koja se rađaju inficirana preko placentarnog krvotoka. Simptomi uključuju promuklost, otežano disanje i ponekad stridor, uz prisustvo promjena na drugim organima.

Stečeni sifilis larinksa može se pojaviti u sva tri stadijuma bolesti, no najčešći je tercijarni stadijum. Primarni sifilis larinksa rijetko se klinički otkriva jer su simptomi minimalni, a sumnju često izazivaju bezbolni uvećani limfni čvorovi na vratu. Laringoskopijom se može uočiti ulcus durum, najčešće na epiglotisu.

U sekundarnom stadijumu bolesnik može imati promuklost, dok ostali simptomi nisu izraženi. Ulcerozni oblik ponekad otežava gutanje i disanje.

Tercijarni sifilis je klinički značajan zbog prisustva guma koje mogu biti infiltrati ili tumefakti veličine manjeg oraha, razvijajući se u duboke gumozne ulkuse sa nekrotičnim sadržajem i prikriveni zapaljenskim infiltratom tamnocrvene boje. Bolesnici primarno osjećaju promuklost, a kasnije otežano disanje izazvano stenozi larinksa zbog perihondritisa.

Prognoza i liječenje

Prognoza prvog i drugog stadijuma je povoljna, dok gume izazivaju teške deformacije i stenoze koje mogu zahtijevati traheotomiju. Dijagnoza se postavlja na osnovu anamneze, kliničke slike, laringoskopije, dokazivanja treponema u tkivima i pozitivnih seroloških testova na sifilis.

Liječenje uključuje penicilin, a kod alergija na penicilin koriste se eritromicin ili tetraciklini. Kliničke manifestacije brzo nestaju nakon početka antisifilisne terapije.