Sigurnost i retki neželjeni efekti rekombinantnog hormona rasta kod dece i odraslih

Primjena rekombinantnog humanog hormona rasta

Rekombinantni humani hormon rasta (rhHR) koristi se u liječenju djece i odraslih od 1985. godine, a podaci o njegovim efektima prikupljaju se u velikim bazama podataka širom svijeta. Lečenje hormonom rasta kod djece je bezbijedno kada se primjenjuje u odobrenim indikacijama i preporučenim dozama.

Rijetki neželjeni efekti terapije

Najčešći neželjeni efekti su veoma rijetki i uključuju benignu intrakranijalnu hipertenziju, koja se obično javlja ako postoje predisponirajući faktori. Terapija se tada privremeno prekida i kasnije nastavlja u nižim dozama. Epifizoliza glavice butne kosti je povezana sa ubrzanim rastom i osnovnim oboljenjem, a hirurški je tretirana. Takođe se mogu pojaviti pogoršanja postojeće skolioze, uglavnom kod djece sa Turner ili Prader-Willy sindromom, ali to ne predstavlja kontraindikaciju za nastavak tretmana uz redovne kontrole.

Porast insulinske rezistencije javlja se vrlo rijetko i uglavnom nema utjecaja na šećer u krvi. Lokalni neželjeni efekti uključuju bol ili otok na mjestu injekcije i razvoj lipoatrofije.

Ostali efekti i praćenje terapije

Osim toga, mogu se javiti prolazni simptomi poput retencije tečnosti, sindroma karpalnog tunela, artralgije, mialgije i drugih. Nastanak antitijela na hormon rasta rijetko utiče na efikasnost terapije. Lečenje može da otkrije postojeći hipotireoidizam, zbog čega je bitno redovno praćenje hormona štitne žlijezde.

Studije pokazuju da rhGH ne povećava rizik od smrtnog ishoda niti recidiva malignih bolesti. Praćenje koncentracije IGF-1 u serumu je neophodno tokom tretmana. Strahovi u vezi s primjenom hormona rasta nisu opravdani, jer većina djece dobro reaguje na liječenje, a neželjeni efekti su izuzetno rijetki.