Sve o Hepatitisu C: Prenos, Simptomi, Dijagnoza i Najnovije Metode Lečenja

Uvod u Hepatitis C

Glavni rezervoar infekcije je čovjek, dok je najčešći način prenosa parenteralni, odnosno putem krvi i krvnih preparata. Posebno su ugrožene populacije sa rizičnim ponašanjem kao što su intravenozni narkomani, homoseksualne osobe i promiskuitetni pojedinci. Infekcija može biti prenesena i vertikalno, sa majke na dijete, a ne može se u potpunosti isključiti ni horizontalna, interfamilijarna transmisija, mada je ona gotovo zanemarljiva.

Klinička slika

Simptomi hepatitisa C slični su onima kod hepatitisa B. Period inkubacije varira između 30 do 180 dana, s tim što je veliki broj oboljelih bez žutice i izrazito asimptomatskih. Zbog česte odsutnosti klasičnih simptoma, gotovo 70% oboljelih ne zna da je zaraženo, što hepatitisu C donosi naziv "tihi ubica". Hronična infekcija često prelazi u cirozu jetre i hepatocelularni karcinom.

Dijagnostika

Dijagnoza se postavlja pomoću PCR metode za detekciju HCV RNK u serumu, ELISA testa za utvrđivanje antitijela na virus, kao i RIBA testa koji eliminiše lažno pozitivne rezultate ELISA testova.

Lečenje

Akutni hepatitis C zahtijeva uglavnom odmor, dijetu i higijensko-dijetetski režim. Za hronične slučajeve koristi se alfa-2 rekombinantni interferon u dozi od tri miliona jedinica tri puta sedmično tokom 6 do 12 mjeseci. Očekuje se povoljan terapijski odgovor u oko 20% pacijenata. Sve češće se primjenjuje i kombinovana terapija interferonom i Ribavirinom koja pokazuje bolje rezultate.

Prevencija

Pasivna imunizacija nije dala željene rezultate, a vakcina još nije dostupna zbog genetske varijabilnosti virusa. Najvažnije mjere prevencije odnose se na testiranje davalaca krvi i smanjenje nepotrebne primjene krvi i krvnih pripravaka.