Atrijalna fibrilacija: Uzroci, simptomi i savremeno liječenje poremećaja srčanog ritma

Šta je atrijalna fibrilacija?

Atrijalna fibrilacija (AF), poznata i kao treperenje pretkomora, predstavlja najčešći poremećaj srčanog ritma koji potiče iz pretkomora. Do ovog stanja dolazi najčešće kod pacijenata sa ishemijskom bolesti srca, mitralnim oštećenjima, tireotoksikozom, srčanom insuficijencijom, hipertenzijom i perikarditisom.

Mehanizam nastanka atrijalne fibrilacije

AF nastaje usljed kružnog širenja nadražaja u pretkomorama ili zbog prisustva više ektopičnih centara koji šalju brojne nepravilne impulse, što dovodi do neorganizovane kontrakcije mišića pretkomora.

Klinička slika i komplikacije

Fibrilacija pretkomora se manifestuje kao apsolutna aritmija sa nepravilnim i ubrzanim radom komora, sa brojem impulsa od 350 do 600 u minuti. Tokom AF, pretkomore prestaju da efikasno pumpaju krv, čime se smanjuje doprinos kontrakcije pretkomora u punjenju komora, mada komore i dalje primaju oko 70% krvi kroz pasivan protok.

Usporeni protok i zadržavanje krvi u lijevoj pretkomori stvaraju predispoziciju za nastanak trombotičnih masa, koje se mogu formirati već 48 sati od početka AF, što povećava rizik od embolija. Ipak, efikasnost srca smanjuje se za oko 25-30%, pa AF može trajati duže bez izraženih simptoma srčane slabosti, osim kod pacijenata sa postojećim srčanim oboljenjima gde se stanje brzo pogoršava.

Dijagnostika i liječenje atrijalne fibrilacije

Na EKG-u je AF prepoznatljiva po sitnim nepravilnim talasima umjesto jasno definisanih P talasa. Akutnu fazu AF liječe se intravenskim davanjem digitalisa, često u kombinaciji sa beta blokatorima ili verapamilom.

Kod hronične AF i pojave dilatacije srčanih šupljina, neophodno je sprovesti antikoagulantnu terapiju kako bi se spriječile tromboembolijske komplikacije, čime se značajno poboljšava kontrola stanja i kvaliteta života pacijenata.