Detaljan vodič kroz pet faza vantelesne oplodnje: priprema, stimulacija, aspiracija, embriotransfer i beta HCG analiza

Šta je vantelesna oplodnja?

Vantelesna oplodnja (VTO) je medicinska procedura u kojoj se jajne ćelije uzimaju iz tela žene, oplode u laboratoriji i zatim se oplođeni embrion ili jajna ćelija vraćaju u matericu. Ovaj složeni postupak zahteva specijalizovanu opremu i tim stručnjaka uključujući ginekologe, embriologe i genetičare. VTO predstavlja nadu za mnoge parove sa problemima neplodnosti, pružajući im šansu za ostvarenje roditeljstva.

Prvi korak – priprema para

Priprema podrazumeva detaljnu anamnezu, ginekološki pregled, ultrazvuk, PAPA test, briseve za različite infekcije, kao i hormonske analize uključujući FSH, LH, estradiol, progesteron, TSH, prolaktin i AMH koji pomaže u proceni rezerve jajnika. Takođe se rade serološke analize na viruse oba partnera i analize spermograma, spermokulture i brisa uretre kod muškarca. Dodatno, po potrebi se izvode histeroskopija ili laparoskopija radi uklanjanja prepreka za uspeh VTO.

Drugi korak – stimulacija ovulacije

Na osnovu parametara kao što su AMH, AFC, godine pacijentkinje i BMI, lekar bira odgovarajući protokol stimulacije. Stimulacija traje oko 8-12 dana i cilja sazrevanje više folikula istovremeno, za razliku od prirodnog ciklusa gde sazreva samo jedan. Tokom ove faze redovno se prate hormoni i ultrazvučno stanje jajnika i endometrijuma, a terapija se prilagođava. Najbolji odgovor imaju pacijentkinje sa 10-15 antralnih folikula, dok su kod pacijentkinja sa smanjenom rezervom odgovor često slab, a kod onih sa policističnim jajnicima moguća je pojava komplikacija poput ovarijalnog hiperstimulacionog sindroma.

Treći korak – aspiracija jajnih ćelija

Aspiracija se izvodi u kratkotrajnoj anesteziji pomoću vaginalne sonde i igle pod ultrazvučnom kontrolom. Cilj je izvući jajne ćelije iz folikula veličine 15 mm ili više. Jajne ćelije se potom predaju embriologu na oplodnju u laboratoriji.

Četvrti korak – embriotransfer

Nakon što se u laboratoriji dobiju embrioni, jedan ili dva se vraćaju u matericu pacijentkinje. Preostali kvalitetni embrioni se mogu zamrznuti i koristiti za buduće cikluse bez stimulacije.

Peti korak – određivanje beta HCG i potvrda trudnoće

Četrnaest dana nakon embriotransfera meri se nivo beta HCG hormona kako bi se utvrdilo da li je došlo do implantacije. Nakon 35 dana radi se ultrazvuk za potvrdu vitalnosti ploda. Postupak zahteva podršku hormonskom terapijom, naročito progesteronom, jer žuto telo jajnika nakon aspiracije ne radi dovoljno u poređenju sa prirodnim ciklusom, što je ključno za uspešno održavanje trudnoće.