Genetski nedostatak DNK uzrokuje nezasitnu glad i prekomjernu kilažu kod djece, otkrivaju britanski naučnici

Genetska veza između nedostatka DNK i gojaznosti kod djece

Istraživanje britanskih naučnika otkriva da djeca sa genetskom varijacijom, koja utiče na nedostatak dijela DNK, pokazuju neutaživu želju za hranom i stiču višak težine veoma rano u životu. Analizom genoma kod 300 djece sa teškim oblikom gojaznosti, naučnici su identifikovali genetski faktor koji doprinosi ovom zdravstvenom problemu.

Ovaj uzrok povezivan je sa promjenama u broju kopija određenih gena u genomu, što može biti rezultat gubitka ili duplikacije segmenata DNK kod pojedinca. Konkretno, poređenja genoma gojazne djece sa 7.000 vršnjaka normalne težine otkrila su da nedostaju dijelovi DNK, najčešće na 16. hromozomu.

Uloga gena SH2B1 u regulaciji gladi i gojaznosti

Jedan od ključnih gena pogođenih ovim gubitkom je SH2B1, koji značajno utiče na kontrolu nivoa šećera u krvi i proizvodnju hormona leptina. Leptin je veoma važan za osjećaj sitosti, pa njegov poremećaj može izazvati konstantni osjećaj gladi kod djece pogođene ovom genetskom varijacijom.

Djeca sa nedostatkom dijelova DNK na genu SH2B1 često ne mogu kontrolisati glad, što ih dovodi do ranog sticanja prekomjerne težine. Ova pojava može ostaviti psihološke i fizičke posljedice, posebno u osjetljivom periodu odrastanja.

Naučnici sa Univerziteta u Kembridžu i Instituta Velkam Trast Sanger smatraju da njihova otkrića mogu pomoći u boljem razumijevanju mehanizama gojaznosti, što bi otvorilo put ka efikasnijem tretmanu i prevenciji ove bolesti kod djece. Rezultati istraživanja objavljeni su u renomiranom naučnom časopisu „Nejčer“.