Hodgkinov limfom: Simptomi, dijagnoza i efikasno liječenje malignog oboljenja limfocita

Šta je Hodgkinov limfom?

Hodgkinov limfom (HL) predstavlja maligno oboljenje limfocitnog tkiva, koje se manifestuje proliferacijom specifičnih Reed-Sternbergovih ćelija. Ovo rezultatira bezbolnim, postepenim uvećanjem limfnih žlijezda. Limfomi čine između 3 i 6% svih malignih tumora, a zajedno sa akutnom limfoblastnom i hroničnom limfocitnom leukemijom spadaju u grupu limfoproliferativnih bolesti. Incidencija na 100.000 stanovnika iznosi 3,3 kod muškaraca i 2,3 kod žena, sa najčešćim pojavama oko 28. i 60. godine života.

Uzroci i faktori rizika

Uzrok nastanka Hodgkinovog limfoma nije precizno poznat, no smatra se da nastaje pod uticajem genetskih predispozicija i faktora spoljne sredine.

Simptomi bolesti

Glavni klinički znak je uvećanje limfnih čvorova, često bez bola. Najčešće su zahvaćeni vratni limfni čvorovi, kao i čvorovi u medijastinumu, što može uzrokovati kašalj. S razvojem bolesti javljaju se dodatni simptomi poput povišene temperature, noćnog znojenja, gubitka težine i specifičnog svraba.

Dijagnostičke metode

Dijagnoza uključuje kompjuterizovanu tomografiju (CT) abdomena za procjenu veličine limfnih žlijezda i stanja abdominalnih organa. Magnetska rezonanca (MRI) pruža detaljnije informacije bez izlaganja zračenju. Laboratorijska ispitivanja, poput analize krvne slike, su obavezna, kao i histološko ispitivanje kostne srži putem biopsije iz obe iliake kosti. Radioizotopska ispitivanja se koriste radi procjene mogućih promjena u kostima, slezini i jetri.

Opcije liječenja i prognoza

Terapija Hodgkinovog limfoma zavisi od stadijuma bolesti i patohistološkog tipa. Liječenje može biti radioterapija, hemoterapija ili njihova kombinacija, uz stopu izlječenja od 50 do 80%. Rana stadija (I i II) se obično tretiraju radioterapijom, dok se napredniji stadiji (III i IV) liječe hemoterapijom ili kombinovanom terapijom. Najbolju prognozu imaju pacijenti ženskog pola, mlađi od 30 godina, sa ranom dijagnozom i bez velike tumorske mase. Važno je napomenuti da je kod ovih bolesnika poremećen ćelijski imunitet, što povećava rizik od tuberkuloze i drugih oportunističkih infekcija.