Mediteranska pegava groznica: Uzrok, simptomi i kako sprečiti infekciju od krpelja psa

Uzročnik mediteranske pegave groznice

Uzročnik mediteranske pegave groznice, poznate i kao „tifus koji prenose krpelji“, jeste bakterija Rickettia conorii. Kod nas je glavni prenosnik krpelj psa Rhipicephalus sanguineus. Zaražavanje čovjeka može se dogoditi i ako se zaraženi sadržaj iz zdrobljenog krpelja utrljava u oči, nosnu sluznicu ili oštećenu kožu.

Geografska rasprostranjenost

Ova groznica se javlja duž evropskih, afričkih i azijskih obala Mediterana, kao i na obalama Crnog mora.

Klinička slika bolesti

Period inkubacije nakon uboda traje od pet do sedam dana. Većina zaraženih osoba preboli infekciju bez vidljivih simptoma (inaparentno), dok se kod pojedinih javljaju blagi simptomi koji nisu jasno povezani s bolešću (atipično). Manji broj razvija tipične znakove bolesti. Karakterističan simptom blažih i srednje teških oblika je ulkus na mjestu uboda krpelja, poznat kao "tache noir".

Temperatura može trajati od nekoliko dana do dvije sedmice. Između trećeg i petog dana može se pojaviti osip na dlanovima i tabanima. Ostali simptomi uključuju malaksalost, glavobolju i crvenilo konjunktive. Oporavak je najčešće potpun, uz rijetke komplikacije, a smrtnost je manja od 3% kod nelečenih pacijenata.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza se zasniva na epidemiološkim podacima, anamnezi, kliničkim znacima i serološkim testovima poput Weil-Felixove reakcije. Terapija uključuje primjenu tetraciklina. Simptomatsko liječenje podrazumijeva nadoknadu tečnosti i vitamine, a ponekad se koriste i kortikosteroidi.

Prevencija infekcije

Prevencija podrazumijeva dezinsekciju ugroženih područja i pasivnu imunizaciju ljudi izložених riziku. Krpelj nakon dolaska na domaćina traži mjesto za hranjenje oko 6 sati, zatim buši kožu 2 sata, a potrebno je minimalno 10 sati da dođe do zaraze. To ostavlja dovoljno vremena za pravovremenu intervenciju.

Preporučuje se nošenje odeće svetlijih boja i uvlačenje pantalona u čarape i majica u pantalone kako bi se otežalo kretanje krpelja i olakšalo njegovo uočavanje. Nakon boravka u endemskim oblastima važno je pregledati tijelo i ukloniti krpelja što je prije moguće, vodeći računa da ga se odstrani pažljivo da rilce ne ostane u koži.