Perkutana vertebroplastika: Revolucionarna minimalno invazivna metoda za liječenje preloma pršljena uz brzo ublažavanje bola

Minimalno invazivne terapije u modernoj medicini

Trend savremene medicine teži liječenju pacijenata minimalno invazivnim metodama koje omogućavaju isti ili bolji terapijski efekat u odnosu na klasične hirurške zahvate, ali uz manju agresiju na organizam. Ove metode koriste se za liječenje različitih bolesti krvnih sudova, kao i za vađenje žučne kese, bubrega, slezine i dijelova creva.

Lečenje preloma pršljena perkutanim metodama

Perkutana vertebroplastika (PVP) predstavlja minimalno invazivnu tehniku iz oblasti interventne radiologije koja se izvodi pod kontrolom rentgenskog zračenja. Ova metoda koristi se za liječenje bolnih preloma pršljenskih tijela u vratnom, grudnom i slabinskom dijelu kičme. Takvi prelomi nastaju usljed slabljenja kostiju i gubitka koštanog tkiva, a najčešći uzrok je osteoporoza, čiji prvi znak često može biti upravo prelomi pršljena. U Sjedinjenim Američkim Državama godišnje se dijagnostikuje oko 250.000 ovakvih preloma.

Osim osteoporoze, metastaze malignih i benignih tumora mogu oštetiti koštano tkivo pršljenskih tijela, povećavajući rizik od kompresivnih preloma i bola. Ovi prelomi često nastaju pri minimalnim traumama poput pokreta ili lakših padova, što rezultira smanjenjem visine pršljena i izraženim bolovima u leđima prilikom sjedenja, hodanja i svakodnevnih aktivnosti.

Razvoj i primjena perkutane vertebroplastike

Prije dvadesetak godina liječenje ovakvih preloma uključivalo je terapiju lijekovima, fizikalnu terapiju i hiruršku stabilizaciju kičme, ali su rezultati često bili nezadovoljavajući ili su zahvati bili praćeni brojnim komplikacijama. Prvi uspješni interventno-radiološki tretman izveden je 1984. godine (Darmond i Galiberd), od kada broj ovih zahvata rapidno raste širom svijeta.

Tehnika izvođenja perkutane vertebroplastike

Metoda se izvodi tako što se pod kontrolom radioskopije punktira kolabirano pršljensko tijelo finom iglom kroz koju se ubrizgava dvokomponentni kostani cement. Cement se zatim stvrdnjava i formira čvrsti blok koji povezuje fragmente koštanog tkiva, čime se postiže smanjenje ili nestanak bola. Tokom stvrdnjavanja cementa temperatura se podiže do oko 60°C, što termički oštećuje receptore za bol u pršljenima, dodatno smanjujući bol.