Respiratorni Distres Sindrom kod Prevremeno Rođene Djece: Simptomi, Dijagnoza i Najefikasniji Metodi Liječenja

Šta je Respiratorni Distres Sindrom?

Respiratorni distres sindrom (RDS), poznat i kao hijalinomembranska bolest ili hiposurfaktoza pluća, najčešće pogađa prevremeno rođene bebe zbog nedostatka surfaktanta u plućima. Surfaktant je supstanca koja smanjuje površinski napon unutar alveola i pomaže da se pluća održe otvorenim prilikom izdaha, čime se sprečava kolaps plućnih kesica i poboljšava disanje.

Uzroci i Faktori Rizika

Glavni uzrok pojave RDS-a je prevremeni porod, dok su dodatni faktori rizika perinatalna asfiksija, dijabetes majke, muški pol, blizanačka trudnoća i carski rez bez prisustva trudova. Manja gestacijska starost znači i manju proizvodnju surfaktanta, što direktno utiče na pojavu bolesti. Ključni uslovi za sintezu surfaktanta uključuju adekvatan pH krvi, normalnu temperaturu tijela i dobru perfuziju pluća, dok asfiksija i ishemija mogu smanjiti njegovu proizvodnju.

Simptomi Respiratornog Distresa

Već u prvim satima nakon rođenja javljaju se simptomi kao što su ubrzano disanje (tahipneja), plavičasta boja kože (cijanoza) i uvlačenje međurebralnih prostora. Na auskultaciji pluća obično je prisutno plitko i slabo disanje, ponekad praćeno retkim krepitacijama pri udisaju.

Dijagnostika

Postavljanje dijagnoze RDS-a vrši se odmah nakon rođenja na osnovu kliničke slike otežanog disanja i nalaza rendgenskog snimka pluća koji pokazuje karakteristične promjene.

Načini Liječenja

Suštinska terapija kod djece sa sindromom respiratornog distresa jeste primjena kiseonika, a prema potrebi i mehanička ventilacija. CPAP tehnika se koristi kako bi se stalno održavao pozitivan pritisak u disajnim putevima i spriječio kolaps alveola. Kod teških oblika bolesti daje se surfaktant direktno u pluća. Takođe, mogu se koristiti lijekovi poput diuretika, deksametazona, bronhodilatatora, teofilina ili kofeina za podršku terapiji.