Sepsa (Trovanje krvi): Uzroci, Simptomi i Najefikasniji Metodi Lečenja Sepse

Uzroci trovanja krvi (sepse)

Trovanje krvi, poznato i kao sepsa, obično je izazvano mikroorganizmima koji dovode do gnojnih procesa, ali uzročnici mogu biti i druge vrste mikroba kod kojih simptomi nisu izraženi. Sepsa najčešće nastaje nakon pobačaja ili porođaja ukoliko se ne održava adekvatna higijena. Takođe, uzrokuje je i zapaljenje krajnika, kvarni zubi, čirevi ili bolesne rane. Sve ove infekcije izazivaju brzu razmnožavanje mikroba koje organizam ne može da zadrži samo u lokalizovanom gnojnom žarištu.

Simptomi sepse

Sepsa predstavlja odgovor organizma na infekciju bakterijama ili njihovim toksinima u cirkulaciji. Za dijagnozu su potrebna najmanje dva sledeća kriterijuma: temperatura iznad 38°C ili ispod 36°C, puls preko 90 otkucaja u minuti, disanje brže od 20 u minuti i broj leukocita iznad 12 ili ispod 4 x 10⁹/L.

Klinička slika zavisi od primarnog žarišta infekcije. Kod upale pluća javljaju se otežano i ubrzano disanje, kašalj i bol u grudima. Upala bubrega prati bol u slabinama, groznica i problemi sa mokrenjem. Intraabdominalni upalni procesi izazivaju bol u stomaku, mučninu, povraćanje i nadutost. Sepsa može nastati i kod zapaljenja krvnih sudova, nervnog sistema ili kože.

Dijagnostika

Dijagnoza se zasniva na kliničkim znakovima infekcije u određenom organskom sistemu, dok laboratorijski nalazi služe za praćenje stanja pacijenta i prilagođavanje terapije. Preporučuje se uzimanje više uzoraka krvi za bakteriološke analize u intervalima od 15 do 30 minuta, kao i uzoraka iz drugih potencijalnih žarišta infekcija prema kliničkoj slici.

Tretman sepse

Lečenje sepse ima za cilj eliminaciju izvora infekcije. Ukoliko se radi o nehirurškoj sepsi, koristi se antibiotikoterapija prilagođena tipu mikroba i uslovima nastanka infekcije. Ukoliko je potrebna hirurška intervencija zbog gnojnih procesa, ona se kombinuje sa antibioticima. Uz ove terapije, važno je i simptomatsko lečenje koje uključuje stabilizaciju krvnog pritiska, korekciju elektrolita i podršku vitalnim funkcijama organizma.