Sindrom Waterhouse-Friderichsen: Hitna insuficijencija nadbubrežne žlijezde usled meningokokne sepse

Uzrok i nastanak sindroma Waterhouse-Friderichsen

Sindrom Waterhouse-Friderichsen predstavlja akutnu insuficijenciju kore nadbubrežne žlijezde izazvanu septikemijom, najčešće meningokoknom. Glavni uzročnik je bakterija Neisseria meningitidis, poznata kao meningokok, koja nastanjuje gornji respiratorni trakt i prenosi se kapljičnim putem. U našim krajevima najzastupljenija je serološka grupa B, dok su ređe grupe C, Y i W-135. Osim meningokoka, sindrom može izazvati i bakterija Streptococcus pneumoniae ili Staphylococcus aureus. Infekcija izaziva krvarenja u nadbubrežnoj žlijezdi što dovodi do njene akutne insuficijencije.

Klinička slika sindroma

Simptomi nastupaju brzo sa pojavom ekstremne slabosti i drastičnim padom krvnog pritiska koji je često nemjerljiv. Bolest prati ubrzan i slab puls, izrazita cijanotičnost i visoka temperatura sa groznicom. Pojavljuju se jaka abdominalna bol, povraćanje i intenzivni prolivi, te teška dehidracija i smanjena diureza sa mogućom akutnom bubrežnom insuficijencijom. Kožne manifestacije uključuju petehije i velike krvne podlive. Tok bolesti prati delirijum, meningealni sindrom, kolaps i koma, a ishod je često fatalan.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza se zasniva na kliničkim znacima jer je neophodno brzo reagovati. Laboratorijski nalazi uključuju hiperkalijemiju sa EKG promjenama, hiponatremiju, hipoglikemiju, eozinofiliju i znakove hemokoncentracije. Liječenje se odvija u jedinicama intenzivne njege, primjenom kortikosteroida brzog dejstva, infuzijama natrijum-hlorida i glukoze, kao i velikim dozama antibiotika. Po potrebi se daju dopamin ili angiotenzin. Nakon prva tri dana doze se postepeno smanjuju, a terapija se nastavlja oralno. Pravovremena dijagnoza i liječenje su ključni za preživljavanje.