Keloidni ožiljci: Uzroci, simptomi i najsavremeniji tretmani za efikasno uklanjanje

Šta je keloid?

Keloid predstavlja benignu, jasno ograničenu hipertrofičnu masu koja se javlja nakon povrede kože ili drugih patoloških stanja, ali može nastati i spontano. Za razliku od hipertrofičnog ožiljka, keloid se prostire i van granica prvobitne traume.

Uzroci nastanka keloida

Keloidi se najčešće pojavljuju nakon opekotina, akni vulgaris, bakterijskih infekcija ili u postoperativnim ožiljcima. Spontani keloidi mogu biti uzrokovani neregistrovanim mikroranevima. Povećan rizik postoji u određenim porodicama, češće kod mlađih osoba, žena i kod ljudi tamnije kože, naročito Afroamerikanaca.

Klinička slika i simptomi

Keloidi prednost imaju na licu, ušnim školjkama, vratu, gornjem dijelu leđa i presternalnoj regiji, dok su retki na dlanovima i tabanima. Javljaju se nekoliko nedjelja ili mjeseci nakon povrede kao debeli, tvrdi ožiljci glatke i sjajne površine. U početku su crvenosmeđi, ali s vremenom posvetljuju. Nakon dostizanja određene veličine prestaju s rastom. Često su praćeni svrabom ili boli.

Dijagnostika

Dijagnoza se zasniva na kliničkom pregledu, dermatološkom nalazu i histološkoj analizi. Histološki nalazi uključuju gusta, isprepletena i koncentrisana kolagena vlakna u dermisu, nedostatak elastičnih vlakana, te prisustvo fibroblasta, limfocita i mastocita u svježim promenama. Epidermis je nepromenjen ili istanjen, uz atrofiju dlaka, lojnih i znojnih žlezda.

Metode liječenja keloida

Za keloide mlađe od šest mjeseci preporučuje se intralazionalna primjena kortikosteroida u kombinaciji sa lokalnom upotrebom kortikosteroidnih krema ili masti. U pojedinim slučajevima primenjuju se radioterapija i krioterapija tečnim azotom. Hirurško uklanjanje ožiljka može biti efikasno uz lokalne injekcije interferona alfa, triamcinolona ili bleomicina za dodatni efekat.