Sve što treba da znate o anemiji: uzroci, simptomi, dijagnoza i efikasno liječenje anemije

Šta je anemija?

Anemija ili malokrvnost je najčešći poremećaj fizioloških funkcija krvi, koji pogađa gotovo trećinu svjetske populacije. Najviše su ugrožene žene, djeca i osobe sa hroničnim bolestima. Anemija nastaje kada dođe do značajnog smanjenja broja crvenih krvnih zrnaca (eritrocita) ili količine hemoglobina u krvi. Hemoglobin prenosi kiseonik do svih tkiva i organa, a njegov nedostatak dovodi do različitih simptoma i poremećaja u radu tijela.

Uzroci anemije

Anemija može imati različite uzroke. Najčešći je nedostatak gvožđa, koji nastaje usljed akutnog ili hroničnog gubitka krvi usljed trauma, operacija, porođaja ili hroničnih bolesti poput raka. Pored toga, loša ishrana, intenzivan fizički napor, menstruacija i poremećaji probavnog sistema doprinose nedostatku gvožđa.

Nedostatak određenih vitamina, posebno B12, B9 (folne kiseline) i vitamina C, također može izazvati anemiju zbog smanjene proizvodnje eritrocita. Hronične bolesti i upalni procesi, kao što su HIV/SIDA, reumatoidni artritis ili bolest bubrega, mogu remetiti stvaranje crvenih krvnih zrnaca.

Genetski oblici anemije, poput anemije srpastih ćelija i talasemije, uzrokuju defekte u hemoglobinu i mogu biti nasljedni.

Simptomi anemije

Dijagnoza i liječenje

Za dijagnozu se izvodi kompletna analiza krvne slike sa fokusom na parametre kao što su hemoglobin, hematokrit, gvožđe, vitamini B12 i B9, feritin i transferin. Liječenje zavisi od uzroka anemije i često uključuje suplementaciju gvožđa i vitamina, kao i prilagođenu ishranu bogatu gvožđem.

Kod anemije izazvane hroničnim bolestima tretira se osnovno oboljenje, dok genetske vrste zahtijevaju specifičan pristup sa podrškom kiseonikom, lijekovima protiv bola i dodatnim suplementima.

Važno je da liječenje traje najmanje tri do šest mjeseci uz redovne kontrole ljekara, jer nepravilna terapija može oštetiti jetru i izazvati toksičnost usljed prevelikog unosa gvožđa.

Koji ljekari liječe anemiju?

U liječenju anemije mogu učestvovati ljekar opšte medicine, hematolog, internista, gastroenterolog, ginekolog, nefrolog i reumatolog, zavisno od uzroka i simptoma.