Sve što treba znati o CMV infekciji: simptomi, posledice i efikasno lečenje valganciklovirom

Klinički sindromi CMV infekcije kod odraslih

Inkubacioni period CMV infekcije nije potpuno poznat. Simptomi su najčešće nekarakteristični i uključuju povišenu tjelesnu temperaturu i oticanje limfnih čvorova. Rijetko se javljaju komplikacije poput hepatitisa i miokarditisa. Virus se izlučuje kratko u pljuvački, a genitalnim iscjetkom i urinom u dužem periodu. Zbog blage kliničke slike, infekcija često ostaje neprepoznata. Lečenje je simptomatsko jer ne postoje specifični antivirusni lijekovi. CMV infekcija oslabljuje imuni sistem povećavajući broj T supresorskih limfocita i smanjujući funkciju limfocita.

Kongenitalna i perinatalna infekcija CMV-om

Tokom trudnoće postoji oko 40% rizika od intrauterine transmisije CMV virusa. Virus može oštetiti fetus naročito u prva dva trimestra, a posljedice se javljaju u 5-15% slučajeva. Oko 5% fetusa razvije kongenitalni CMV sindrom sa simptomima kao što su uvećana jetra i slezina, trombocitopenija, mikrocefalija i encefalitis. Perinatalna infekcija nastaje prolaskom kroz porođajni kanal zaražene majke. Kod imunokompromitovanih pacijenata, poput onih sa AIDS-om, CMV infekcija može izazvati teže oblike bolesti uključujući hepatitis, pneumoniju i opasne poremećaje krvi.

Dijagnoza i značaj CMV infekcije

Postavljanje dijagnoze vrši se laboratorijskim metodama poput genske analize, imunohistologije, DNK testova, izolacije virusa i seroloških ispitivanja. CMV je najčešći uzročnik kongenitalnih i ranih postnatalnih infekcija, sa značajem sličnim rubeoli prije uvođenja vakcinacije. Zbog imunoloških osobina virusa nije moguća potpuna zaštita od kongenitalne infekcije.

CMV infekcija kod transplantiranih i imunokompromitovanih

Među transplantiranim pacijentima bez profilakse, 20 do 60% razvije simptomatsku CMV infekciju. CMV ima direkno patogeno djelovanje, ali i indirektne efekte kao što su povećanje oportunističkih infekcija, oštećenje grafta i rizik od odbacivanja organa. Kod pacijenata sa SIDA-om najčešći simptom je CMV retinitis koji može izazvati nepovratni gubitak vida.

Valganciklovir – efikasno liječenje CMV infekcije

Valganciklovir je prolek ganciklovira dostupan u oralnom obliku, koji se brzo preobražava u aktivni oblik nakon upotrebe. Preporučena doza varira od 900 mg do 1800 mg dnevno zavisno o terapiji ili profilaksi. Oralni valganciklovir ima sličnu bioiskoristivost kao intravenozni ganciklovir. Kliničke studije, uključujući VICTOR studiju u kojoj su učestvovali i stručnjaci iz regije, pokazale su da je oralni valganciklovir jednako efikasan i bezbjedan kao i intravenski ganciklovir. Prednost oralnog liječenja je mogućnost primjene terapije kod kuće, smanjenje hospitalizacije i troškova.

Komplikacije CMV infekcije uzrokuju produljenje hospitalizacije i veće troškove liječenja. Valganciklovir je indiciran za prevenciju CMV infekcije kod pacijenata sa transplantiranim organima, kao i za liječenje CMV retinitisa kod osoba sa SIDA-om.