Sve što trebate znati o hlamidiji: Simptomi, prenos, dijagnoza i efikasno liječenje infekcije

Šta je hlamidija?

Hlamidija je polno prenosiva bolest izazvana gram negativnom bakterijom Chlamydia trachomatis. Ova seksualno prenosiva infekcija je jedna od najrasprostranjenijih, a zbog često nejasnih i blagih simptoma, zaražene osobe često dugo ne znaju da su bolesne. Iako se hlamidija može brzo i uspješno liječiti, neliječena infekcija može negativno uticati na plodnost kod žena.

Kako dolazi do infekcije hlamidijom?

Hlamidija se prenosi isključivo seksualnim putem – vaginalnim, oralnim ili analnim seksom. Rizik od infekcije raste sa povećanjem broja seksualnih partnera. Takođe, infekcija se može prenijeti sa zaražene majke na djecu tokom porođaja. Adolescentkinje su posebno ranjive zbog još nezrelog grlića materice.

Simptomi hlamidije

Hlamidija je poznata kao pritajena bolest jer 75-80% zaraženih nema simptome. Kada se simptomi pojave, oni nastupaju nakon inkubacionog perioda koji traje od jedne do tri sedmice.

Simptomi kod muškaraca: Pojačani sekret žućkaste boje iz uretre, gnojni iscjedak iz penisa, pečenje prilikom mokrenja, bol tokom seksualnog odnosa.

Simptomi kod žena: Vaginalno krvarenje između menstruacija ili poslije seksualnog odnosa, pojačani vaginalni iscjedak, bol u donjem dijelu trbuha ili leđa, mučnina, povišena temperatura.

Komplikacije i hlamidija u trudnoći

Neliječena hlamidija često dovodi do upale jajovoda (salpingitis), hronične upale male karlice i neplodnosti kod žena, sa povećanim rizikom od vanmaterične trudnoće. Kod muškaraca se mogu javiti epididimitis i Rajterov sindrom. U trudnoći, infekcija povećava šanse za prevremeni porođaj i infekciju amnionske tečnosti. Polovina beba rođenih prirodnim putem od zaraženih majki može biti inficirana, što može uzrokovati neonatalni konjunktivitis i upalu pluća. Pravovremeno liječenje antibiotицima je ključno za zdravlje majke i djeteta.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza se postavlja uzimanjem brisa uretre kod muškaraca i grlića materice kod žena, koji se potom šalju na specifične laboratorijske pretrage poput PCR testa, ELISA i drugih testova za detekciju bakterije. Liječenje uključuje antibiotike iz grupa tetraciklina i makrolida, najčešće Doksiciklin i Azitromicin. U trudnoći se koristi Eritromicin. Važno je da oba partnera budu liječena istovremeno i da se izbjegavaju seksualni odnosi tokom terapije kako bi se spriječila reinfekcija. Kontrolni testovi nakon tri sedmice potvrđuju uspješnost liječenja. U novije vrijeme bilježe se slučajevi antibiotikom rezistentnih hlamidija te je ponekad potrebno produženo liječenje do šest mjeseci.