Sve što trebate znati o Mycoplasma hominis i Mycoplasma genitalium infekcijama: Simptomi, dijagnostika i liječenje

Uvod u Mycoplasma hominis i Mycoplasma genitalium

Mycoplasma hominis i Mycoplasma genitalium su uslovno patogene bakterije koje su dio normalne flore donjeg genitalnog trakta žena. Ove bakterije nemaju ćelijski zid tipičan za druge bakterije, a karakterizira ih velika antigenska raznolikost, što onemogućava razvoj trajnog imuniteta i dovodi do čestih ponovljenih infekcija.

Načini prenosa

Infekcija se prenosi polnim putem, ali i intimnim socijalnim kontaktima poput korištenja tuđeg rublja, peškira ili prilikom posjeta maserima, kozmetičarima i solarijumima. Mycoplasma genitalium je poznat uzročnik nespecifičnih uretritisa kod oba pola i često je prisutan u bakterijskim vaginozama. Takođe, novorođenče može nakratko biti inficirano tokom prolaska kroz zaraženi porođajni kanal majke, mada je neonatalna kolonizacija prolazna.

Patološki značaj i simptomi

Asimptomatske infekcije obično daju blago pojačan vaginalni sekret i uglavnom se otkrivaju kod vaginalnih briseva. Kada dođe do širenja infekcije u maternicu, jajovodne cijevi i malu karlicu, mogu se javiti simptomi poput bola u donjem dijelu stomaka, pojačanog vaginalnog iscjetka, bola tokom polnog odnosa, mučnine, povraćanja, povišene temperature, nepravilnih krvarenja i tegoba pri mokrenju.

Mycoplasma hominis je patogeniji kod žena, dok kod muškaraca češće izaziva probleme Ureaplasma urealyticum. Kod muškaraca simptomi uključuju žućkasti sekret iz uretre, gnojni iscjedak i crvenilo penisa. Infekcije jajovoda mogu dovesti do stvaranja priraslica, sužavanja jajovoda i njihovog potpunog nefunkcionisanja, iako prohodnost može biti očuvana.

Dijagnostika i liječenje

Dijagnoza se postavlja izolacijom bakterija iz vaginalnih ili uretalnih briseva i njihovom identifikacijom nakon kultivacije ili detekcijom antitela. S obzirom na to da ove bakterije normalno žive u donjem genitalnom traktu, interpretacija rezultata može biti složena. Za liječenje se koriste tetraciklini i makrolidi, a terapija mora biti istovremena za oba partnera. Tokom liječenja je obavezna apstinencija da bi se spriječila reinfekcija.

Prevencija i preporuke

Nema apsolutno sigurnog načina da se spriječi infekcija, ali važno je održavati prirodnu bakterijsku ravnotežu vagine i izbjegavati iritante poput hemijskih sredstava, šampona i tampona. Pravilan pristup higijeni i odgovorno ponašanje u seksualnim odnosima smanjuju rizik od nastanka ovih infekcija.