Sve što trebate znati o oliguriji: uzroci, dijagnoza i efikasno liječenje bubrežnih problema

Šta je oligurija?

Oligurija predstavlja stanje u kojem je dnevni izdatak urina manji od 500 ml, odnosno satna diureza ispod 0,5 ml/kg/sat. Kada diureza padne ispod 50-100 ml, tada se stanje naziva anurija. Oligurija je važan klinički znak koji može upućivati na teške bubrežne bolesti.

Vrste oligurije

Oligurija se klasifikuje na prerenalnu, renalnu i postrenalnu, pri čemu je prerenalna najčešća.

Prerenalna oligurija

Nastaje usljed poremećaja cirkulacije kao što su smanjen volumen krvi ili slabost srca. Smanjen protok krvi kroz bubrege smanjuje diurezu. Uzroci uključuju hipovolemiju (krvarenje, opekotine, povraćanje, dijareja), septicni i anafilaktički šok, ishemiju miokarda, plućnu emboliju i hepatorenalni sindrom.

Renalna oligurija

Uzrokovana je direktnim oštećenjem bubrega, često kao nastavak prerenalne oligurije. Faktori su hipoperfuzija, nefrotoksični agensi (aminoglikozidi, analgetici, toksini), glomerulonefritis, vaskularni poremećaji, intersticijalni nefritis, sepsa i hepatorenalni sindrom.

Postrenalna oligurija

Javlja se najčešće zbog opstrukcije urinarnog trakta ili nedostatka bubrežne cirkulacije. Može biti intermitentna ili se manifestovati kao ishiuria paradoxa. Najčešći uzroci su blokade uretera, uretre ili mokraćne bešike zbog tumora, urođene anomalije, povreda, benigne ili maligne hiperplazije prostate i drugi faktori.

Dijagnostika i liječenje

Dijagnoza uključuje anamnezu, klinički pregled, laboratorijske pretrage (elektrolite, krvnu sliku, klirens kreatinina, acidobazni status), ultrazvuk, CT, rendgen i biopsiju bubrega. Cilj liječenja je obnavljanje protoka krvi u bubrezima i normalizacija diureze, kroz intravensku nadoknadu tečnosti i terapiju osnovnih uzroka. Potrebno je pažljivo praćenje radi izbjegavanja vazokonstrikcije i hipoperfuzije perifernih organa.