Sve što trebate znati o poremećajima rožnjače: Megalocornea, Microcornea, Cornea plana i Keratokonus

Poremećaji rožnjače i njihov uticaj na vid

Rožnjača, ili cornea, ima osnovnu ulogu u propustanju i prelamanju svjetlosti, što je ključno za pravilno funkcionisanje oka. Svako odstupanje u veličini ili zakrivljenosti rožnjače odmah utiče na optički sistem i oštrinu vida. Među poremećajima izdvajaju se megalocornea, microcornea, cornea plana i keratokonus.

Megalocornea i Microcornea

Megalocornea označava rožnjaču uvećanog prečnika većeg od 11 milimetara, najčešće naslednog porekla, često bez uticaja na vid, ali može biti praćena drugim razvojnim anomalijama. Nasuprot tome, microcornea podrazumijeva umanjenu rožnjaču ispod 9 milimetara, koja je često povezana sa smanjenom očnoj jabučicom, što prouzrokuje značajne probleme sa vidom.

Cornea plana i Keratokonus

Cornea plana karakteriše zaravnjena rožnjača sa značajno manjom zakrivljenošću nego u normalnom oku, što dovodi do izraženog smanjenja oštrine vida. Keratokonus je poremećaj zakrivljenosti, gdje rožnjača poprima oblik konusa umjesto pravilne lopte, što dovodi do iskrivljenja slike i problema sa vidom, uključujući dvostruki ili višestruki vid na jednom oku. Ovo stanje je često nasledno, a na njegov razvoj utiču i faktori poput alergija ili dugotrajnog nošenja tvrdih kontaktnih sočiva.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza ovih poremećaja postavlja se kroz anamnezu, klinički pregled i specijalizirane oftalmološke testove kao što su retinoskopija, oftalmoskopija, keratometrija, fotokeratoskopija i biomikroskopija. U početnim fazama lečenje se bazira na nošenju kontaktnih sočiva, dok u težim slučajevima može biti neophodno presađivanje rožnjače, poznato kao keratoplastika.