Ureaplasma urealyticum: Simptomi, prenošenje, dijagnostika i efikasno liječenje mikoplazmi u genitalnom traktu

Šta je Ureaplasma urealyticum?

Ureaplasma urealyticum spada u rod Mycoplasma, koji uključuje najmanje žive ćelijske mikroorganizme veličine između 0,2 i 0,3 mikrona. Karakterišu se nedostatkom ćelijskog zida, što ih čini sličnim virusima. Ove bakterije su uslovno patogene, jer su dio normalne flore donjeg ženskog genitalnog trakta. Njihova karakteristična osobina je ekstremni polimorfizam; mogu biti bacilarni, sferični, filamentozni, pa čak i u obliku zvezda ili prstenova.

Put prenošenja i učestalost infekcije

Ureaplasma se može prenijeti polnim putem, ali i kontaktom sa telesnim sekretima ili kontaminiranim predmetima poput rublja, peškira i posteljine. Mjesta sa nepovoljnim higijenskim uslovima poput sauna, bazena, solarijuma i kozmetičkih salona također predstavljaju rizik od zaraze.

Patološki značaj i klinički simptomi

Infekcija Ureaplasmom najčešće se manifestuje kao uretritis. U asimptomatskim slučajevima može se pojaviti blaži vaginalni sekret, a dijagnoza se najčešće postavlja iz vaginalnog brisa. Kada dođe do širenja infekcije u matericu ili jajovode, simptomi mogu uključivati bolove u donjem stomaku, pojačan vaginalni sekret, bol tokom seksualnog odnosa, mučninu, povraćanje, povišenu temperaturu, nepravilna krvarenja i smetnje prilikom mokrenja. Kod žena je Mycoplasma hominis često patogenija, dok kod muškaraca veću ulogu ima Ureaplasma urealyticum, izazivajući žućkast ili gnojni iscedak iz uretre i crvenilo.

Diagnostika i liječenje

Dijagnoza se postavlja izolacijom bakterije iz brisa grlića materice ili uretre pomoću mikrobioloških kultura ili serološkim testovima. Savremena "Mycofast" metoda omogućava brzu dijagnostiku na tečnim hranljivim podlogama. Za liječenje se primjenjuju tetraciklini kao što je Doksiciklin, najčešće u trajanju od 10 do 14 dana, a djelotvoran je i Eritromicin. Tokom terapije neophodna je apstinencija od seksualnih odnosa kako bi se spriječila reinfekcija.

Prevencija

Ne postoji potpuno siguran način prevencije, ali održavanje pravilne vaginalne pH vrijednosti i bakterijske ravnoteže bitno smanjuje rizik. Preporučljivo je izbjegavati upotrebu iritantnih hemijskih sredstava poput agresivnih šampona i tampona. Ukoliko se jave simptomi, važno je da bolesnici odmah potraže pregled kod ginekologa ili urologa.