Vaginalna Mikoplazma Hominis: Simptomi, Dijagnoza i Najbolji Načini Lečenja Infekcije

Učestalost i značenje vaginalne mikoplazme hominis

Vaginalna mikoplazma hominis nalazi se kod 1 do 31% žena. Ova infekcija često je povezana sa drugim bakterijama poput hlamidija, gonokoka i streptokoka grupe B. U trudnoći, mikoplazma hominis može predstavljati značajan rizik kako za majku, tako i za bebu jer doprinosi pojavi horioamnionitisa, prevremenog pucanja plodovih ovojaka i prevremenog porođaja.

Klinička slika i simptomi infekcije

Kod asimptomatskih slučajeva obično se primećuje blago pojačan vaginalni sekret. Mikoplazme se obično izoluju iz vaginalnog brisa dok su ređe u brisu grlića materice ili uretre. Za razliku od većinom bezopasnog prisustva mikoplazmi u vagini, nastanak infekcije u unutrašnjosti materice i jajovoda odražava njihov patogeni značaj. Simptomi su uglavnom nespecifični: bolovi ili tenzija u donjem stomaku, povećan vaginalni sekret, bol tokom polnog odnosa, mučnina, povraćanje, povišena temperatura, nepravilna krvarenja i poteškoće sa mokrenjem poput peckanja i učestalog mokrenja.

Razlika u simptomima kod muškaraca i žena

Mycoplasma hominis je najpatogeniji kod žena, dok kod muškaraca veće probleme pravi Ureaplasma urealyticum. Kod muškaraca se simptomi javljaju brzo posle infekcije i obuhvataju gust sekret žućkaste boje, serozni ili sluzavi iscedak iz uretre, gnojni iscedak sa penisa i crvenilo.

Dijagnostika i identifikacija

Dijagnoza se postavlja izolacijom mikoplazmi iz briseva grlića materice ili drugih genitalnih delova nakon kultivisanja na specijalnim hranljivim podlogama. Tumačenje rezultata često je izazovno jer su ove bakterije deo normalne genitalne flore žena.

Lečenje i preventivne mjere

Za lečenje se najčešće koriste tetraciklini i makrolidi, a terapija uključuje oba partnera istovremeno. Tokom trajanja terapije preporučuje se apstinencija od seksualnih odnosa kako se ne bi dogodila reinfekcija. Nema apsolutno sigurnog načina da seksualno aktivna osoba spreči ovu polno prenosivu bolest, ali treba izbegavati narušavanje vaginalnog pH i bakterijske ravnoteže kroz hemijske iritanse, šampone, tampone i slično.