Chlamydia psittaci: Intracelularni parazit, simptomi, dijagnostika i efikasno liječenje tetraciklinima

Osnovne karakteristike Chlamydiae

Chlamydiae su Gram negativne bakterije prokariotske građe koje ne mogu same sintetisati visokoenergetske jedinjenja poput ATP-a i GTP-a potrebnih za metabolizam. Posjeduju i RNK i DNK, ćelijski zid tipa Gram negativnih bakterija, ribozome i enzime za sintezu proteina. Njihov jedinstveni ciklus razmnožavanja zasniva se na binarnoj deobi, a rast im se može inhibirati određenim antibioticima. Ne posjeduju oksidativne enzime za pretvaranje potencijalne u metaboličku energiju, zbog čega dobijaju energiju od ćelije domaćina. Zbog ove zavisnosti, nazvane su energetskim parazitima.

Rezervoar i prenošenje infekcije

Chlamydia psittaci je bakterija otporna u spoljnoj sredini. Rezervoar su različite ptice kao što su papagaji, golubovi, ćurke, patke i pernata živina, gdje u njihovim ekskretima i sekretima može dugo opstajati. Najčešći način prenošenja je inhalacija (udisanjem) kontaminovanih čestica, mada je moguć i prijenos ugrizom zaražene ptice.

Klinika i simptomi bolesti

Nakon perioda inkubacije od jedne do dvije sedmice bolest počinje naglo sa visokom temperaturom, groznicom, umorom i bolovima. Intenzivne glavobolje, bolovi u leđima, mišićima i zglobovima su česti. Respiratorni simptomi počinju suvim kašljem koji s vremenom može postati produktivan, ponekad sa sukrvicom. U manjem broju slučajeva javljaju se neurološke poteškoće kao konfuzija, delirijum i kome. Pregled otkriva bledilo, usporen rad srca (bradikardiju), povremeno osip na koži, te uvećanje jetre i slezine. Radiološki nalazi pluća nisu specifični i variraju.

Dijagnostika

Za izolaciju bakterije koriste se uzorci sputuma, pleuralnog eksudata i krvi. Dijagnostičke metode obuhvataju direktnu imunofluorescenciju, hibridizaciju nukleinskih kiselina, PCR i različite serološke testove kao što su reakcija vezivanja komplementa, indirektna imunofluorescencija i ELISA.

Liječenje

Infekcija se liječi primarno tetraciklinima u trajanju od dvije do tri sedmice, a kao alternativa mogu se koristiti i hinoloni.