Hronična mijeloična leukemija: Simptomi, dijagnoza i najmodernije metode liječenja s autologom i alogenom transplantacijom

Uvod u bolest

Hronična mijeloična leukemija (HML) karakteriše širenje malignih ćelija koje sakupljaju nove mutacije, što vodi do akutne ili subakutne faze bolesti. Ova faza ima kliničku sliku akutne leukemije otporne na terapiju, uključujući i hemioterapiju.

Incidenca i uzroci

Bolest se javlja u učestalosti od oko 1,5 slučaja na 100.000 stanovnika godišnje, dok je kod osoba starijih od 60 godina incidenca povećana i iznosi oko 10 na 100.000. Iako je tačan uzrok nepoznat, ne isključuju se faktori kao što su kosmičko zračenje, a bolest je češća kod preživjelih atomske bombe.

Simptomi bolesti

Približno 20% pacijenata u trenutku dijagnoze ne pokazuje simptome. Kod simptomičnih dominiraju opšta slabost, noćna znojenja, gubitak težine i tegobe ispod lijevog rebarnog luka. Anemija i groznica prisutni su kod oko 10%, a spontana krvarenja su rijetka. U oko 90% pacijenata prisutno je uvećanje slezine.

Dijagnostika

Najznačajniji laboratorijski nalaz je povišen broj leukocita sa prevladavanjem granulocitnih elemenata u svim fazama sazrijevanja. Osim toga, važni su i niska alkalna fosfataza granulocita, uvećanje slezine te prisustvo filadelfijskog hromosoma za ranu dijagnozu.

Metode liječenja

Do sada su se koristili busulfan i hidroksiurea kao osnovni tretmani. U novije vrijeme uvodi se Interferon alfa kao početna terapija koji produžava hroničnu fazu i preživljavanje na oko 50 mjeseci. Najsavremeniji pristup uključuje autolognu transplantaciju matičnih hematopoetskih ćelija nakon intenzivne hemioterapije, dok je alogena transplantacija najpogodnija za pacijente sa odgovarajućim donorom, uzimajući matične ćelije iz koštane srži ili periferne krvi.