Kako prepoznati i liječiti cističnu ehinokokozu jetre i pluća: simptomi, dijagnoza i terapija

Uzrok nastanka

Cističnu ehinokokozu uzrokuje mala pantljičara nalik na člankastog parazita koji živi u crevima pasa. Njena jajašca se izlučuju stolicom i mogu se prenijeti na čovjeka putem hrane, vode ili kontakta, npr. ako pas liže ruke. U ljudskom želucu iz njih se oslobađaju embrioni koji prodiru kroz crevni zid i krvotokom dospijevaju u jetru, pluća i druge organe poput mozga, slezene i bubrega. U tim organima nastaju cistične tvorbe koje imaju hitinsku membranu i vezivnu ovojnicu koju stvara organizam.

Klinička slika

Cistična ehinokokoza pluća često se manifestuje nespecifičnim simptomima ili može biti asimptomatska i otkriva se slučajno snimkom. Simptomi uključuju kašalj, iskašljavanje krvi, alergijske promjene na koži, a kod velikih cista može doći do otežanog disanja. Ruptura ciste može izazvati anafilaktički šok praćen kašljem i otežanim disanjem.

Cistična ehinokokoza jetre razvija se postepeno uz bolove i osjećaj pritiska ispod desnog rebarnog luka. Velike ciste mogu pritisnuti žučne kanale izazivajući žuticu ili protok krvi u trbuhu što dovodi do nakupljanja tečnosti. Simptomi uključuju i povraćanje, zatvor i nadutost, a ponekad se ciste mogu opipati palpacijom.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza se postavlja kombinacijom pregleda, rendgena, ultrazvuka, CT-a, magnetske rezonance i laboratorijskih testova koji pokazuju povišeni broj eozinofila i pozitivne alergijske reakcije. Optimalno liječenje je hirurško uklanjanje ciste kadgod je moguće. Ukoliko operacija nije moguća zbog veličine ili lošeg opšteg stanja pacijenta, koristi se višemjesečna terapija mebendazolom.