Kongenitalne anomalije urinarnog trakta: Pravovremena hirurška intervencija spasava bubrege kod djece

Kongenitalne anomalije urinarnog trakta i njihova opasnost

Kongenitalne anomalije urinarnog trakta, iako rijetke, mogu ugroziti život novorođenčeta i često dovode do trajnih oštećenja organa ukoliko se ne reaguju na vrijeme. Zbog toga je neophodna blagovremena hirurška intervencija koja može spasiti funkciju bubrega i drugih mokraćnih organa.

Hidronefroza – opasnost i uzroci

Hidronefroza podrazumijeva progresivno proširenje dijelova nefrona uz smanjenje bubrežnog tkiva, usljed opstrukcije na pijeloureteričnom spoju. Neprepoznavanje ovog stanja može rezultirati potpunim gubitkom bubrežnog parenhima. Najčešći uzroci uključuju stenoze pijeloureteričnog spoja, aberantne krvne sudove i urolitijazu. Pravovremena dijagnoza i terapija značajno poboljšavaju ishod i očuvanje bubrežne funkcije.

Hirurški pristupi kod novorođenčadi

Za liječenje hidronefroze kod novorođenčadi koriste se različite hirurške metode koje sprečavaju dalji gubitak funkcije bubrega. Postoje unutrašnje derivacije poput endoureteralne "double J" proteze i spoljašnje derivacije kao što je ureterocistoneostomija. Krajnji hirurški zahvat, najčešće Anderson-Hynes plastična korekcija pijeloureteričnog spoja, zavisi od osnovnog uzroka bolesti.

Megaureter i njegovo liječenje

Megaureter predstavlja proširenje uretera koje može biti opstruktivno, neopstruktivno ili idiopatsko. Opstruktivni nastaje uslijed prepreka u protoku urina, kao što su stenoza distalnog uretera ili neurogena bešika, dok refluksni megaureteri nastaju zbog cistoureteralnih refluksa. Liječenje je gotovo uvijek hirurško, a često uključuje redukcijsku ureteroplastiku i antirefluksnu implantaciju uretera.

Cistoureteralni refluks i njegovo značenje

Cistoureteralni refluks je vraćanje mokraće iz bešike natrag u ureter, uzrokovan slabim valvularnim mehanizmom. Postoje četiri stepena bolesti; blaži stepeni (1. i 2.) se liječe konzervativno, dok se teži (3. i 4.) obično rješavaju hirurškim zahvatima.

Subvezikalne opstrukcije i opasnosti po novorođenčad

Ove opstrukcije se javljaju isključivo kod muške djece i nastaju zbog nepotpune resorpcije Wolffovih kanala. Smrtnost je visoka, oko 15%. Fetalni bubreg proizvodi urin od trećeg mjeseca trudnoće, što može dovesti do raznih oštećenja bešike, uretera i bubrega zbog povišenog pritiska mokraće. Klinički simptomi uključuju azotemiju, infekcije, acidozu i elektrolitne poremećaje.

Terapijski pristup

Uz intenzivno konzervativno liječenje, neophodna je estetska derivacija mokraće kao što su kateterizacija, cistostomija ili ureteroneostomija. Nakon toga se izvodi ablacija valvule i antirefluksna plastika koja je često otežana usljed promjena na bešici.