Leptospiroza: Uzroci, simptomi, dijagnoza i efikasno liječenje penicilinom i doksiciklinom

Uzrok bolesti

Leptospirozu izazivaju bakterije iz roda Leptospira. Prirodni rezervoari i izvori infekcije su glodari poput pacova, miševa i voluharica, zatim domaće životinje kao što su psi, goveda, svinje i konji, te divlje životinje poput šakala, lisica i slepih miševa. Infekcija se prenosi putem izlučevina inficiranih životinja, naročito mokraće, koja onečišćuje okolinu. Čovjek se najčešće inficira kroz povrede na koži, a rjeđe preko sluzokoža respiratornog, digestivnog trakta ili oka. Zbog toga su leptospiroze česte profesionalne bolesti kod ljudi koji rade na pirinčanim poljima, mesara, farmera i ribolovaca. Prenos sa čovjeka na čovjeka je izuzetno rijedak.

Klinička slika

Period inkubacije traje od sedam do četrnaest dana, a bolest se javlja u dvije faze. Prva, septikemična faza traje četiri do devet dana i počinje naglim porastom temperature, jezom, glavoboljom i bolovima u mišićima, posebno u listovima i slabinskom području, što je patognomonično. Prateći simptomi uključuju anoreksiju, povraćanje, kao i znakove oštećenja jetre, bubrega, pluća i centralnog nervnog sistema. Izgled pacijenta karakterizuje jako crvenilo spojnice oka, dok je bolesnik dehidriran i intoksikovan. Nakon faze temperatura pada i nastaje kratki asimptomatski period od jedan do tri dana. Druga - imunološka faza karakteriše razvoj specifičnih antitijela i organolokalizacija infekcije, dok leptospire nestaju iz krvi i likvora.

Weilova bolest predstavlja teži oblik leptospiroze sa težim toksičnim simptomima i znakovima oštećenja jetre i bubrega već od trećeg do šestog dana. Obilježena je naglim skokom temperature do 40 stepeni, jezgom i bolovima u mišićima, te pojavom žutice, uvećanjem jetre i porastom bilirubina i aminotransferaza. Bubrežne manifestacije uključuju proteinuriju, azotemiju i piuriju. Hemoragijski simptomi se ispoljavaju krvarenjem iz nosa, iskašljavanjem krvi, povraćanjem krvi, krvlju u stolici i mokraći.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza se postavlja na osnovu kliničke slike i laboratorijskih analiza, kao što su povišenje bijelih krvnih zrnaca, neutrofila, sedimentacije i aminotransferaza. Potvrđuje se izolacijom leptospira iz krvi, likvora i urina. Liječenje se provodi primjenom penicilina, dok se kod alergičnih pacijenata koristi doksiciklin.