Meki šankr: Uzrok, simptomi i najsavremeniji antibiotici za lečenje infekcije Haemophilus ducreyi

Uzročnik i epidemiologija

Meki šankr izaziva bakterija Haemophilus ducreyi, gram negativni fakultativno anaerobni bacil koji je patogen isključivo za čovjeka. Ova bolest je češća kod muškaraca i prevalira u populaciji sa lošim socio-ekonomskim uslovima.

Klinička slika i simptomi

Inkubacija traje od jednog do sedam dana, najčešće tri do pet. Kod žena se ponekad produži do nekoliko nedelja. Na mestu infekcije prvo se pojavi papula sa crvenilom, koja prelazi u pustulu, zatim eroziju i na kraju u tipičnu ulceraciju. Ove ulceracije, poznate kao meki šankr, imaju nazubljene ivice, neravno i jako vaskularizovano dno koje lako krvari i prekriveno je gnojem zasađenim crvenilom.

Lezije su obično lokalizovane na genitalijama: kod muškaraca najčešće na glansu, uretri, prepucijumu i frenulumu, dok se kod žena javljaju na velikim usnama i ulazu u vaginu. Broj ulkusa može varirati; kod polovine pacijenata pojavljuje se više lezija, ponekad desetine.

Regionalna limfadenopatija

U prvih 14 dana kod polovine pacijenata javlja se uvećanje i bolnost regionalnih limfnih žlezda, najčešće unilaterlano u ingvinalnoj regiji. Limfni čvorovi mogu srasti međusobno i sa kožom, uz eritem i sjaj kože iznad njih, praćeno gnojenjem i pojavljivanjem fistula.

Dijagnoza i terapija

Dijagnoza se postavlja na osnovu anamneze, kliničkog pregleda i potvrde prisustva H. ducreyi u uzorcima iz lezije. Za lečenje se primenjuju antibiotici, najefikasniji je ceftriakson, ali se koriste i sulfonamidi i tetraciklini. Preporučuje se mirovanje i istovremeno lečenje seksualnih partnera radi sprečavanja širenja infekcije.