Non-Hočkin Limfom: Uzroci, Simptomi i Najefikasniji Metodi Lečenja Hemioterapijom i Transplantacijom

Šta je Non-Hočkin limfom?

Non-Hočkin limfom predstavlja malignu proliferaciju limfatičnih ćelija imunog sistema koje uključuju limfne čvorove, koštanu srž, slezinu, jetru i probavni sistem. Ova bolest se znatno češće javlja u poređenju sa Hočkinovim limfomom. Iako je tačan uzrok nepoznat, savremena istraživanja ukazuju na značaj virusne etiologije u nastanku bolesti.

Uzroci i faktori rizika

Na razvoj Non-Hočkin limfoma utiču brojni faktori, uključujući virusne infekcije, hromosomalne abnormalnosti, slab imuni sistem, autoimune bolesti i jonizujuće zračenje. Veruje se da maligni preobražaj limfocita nastaje usled kombinovanog dejstva više uzročnika, jer nijedan faktor nije dovoljan sam za nastanak bolesti.

Klinička slika i simptomi

U oko 70% slučajeva javlja se bezbolno uvećanje perifernih limfnih žlezda. Povišena temperatura, pojačano znojenje i gubitak težine su ređi nego kod Hočkinovog limfoma. Povećani limfni čvorovi u medijastinumu i retroperitoneumu mogu vršiti pritisak na okolne organe, izazivajući opstrukciju gornje šuplje vene i oticanje glave i vrata, kao i pritisak na mokraćnu cev sa mogućim prestankom rada bubrega. Anemija se pojavljuje kod oko trećine pacijenata i češće se razvija u kasnijim fazama.

Dijagnoza

Dijagnoza se postavlja na osnovu patohistološkog pregleda zahvaćene limfne žlezde ili organa. Citološki pregled može pomoći u hitnim situacijama, ali nikada ne može zameniti patohistološku dijagnozu. Periferna krvna slika u ranijim fazama obično ne pokazuje specifične promjene, a leukemijska faza se javlja tek u terminalnom stadijumu bolesti. Ukoliko je došlo do infiltracije određenih organa, mogu biti abnormalni i testovi njihove funkcionalnosti.

Metode lečenja

Glavna terapija Non-Hočkin limfoma je hemioterapija. Radio-terapija se koristi uglavnom u palijativne svrhe, kada hemioterapija ne ukloni svu tumorsku masu ili za prevenciju širenja na centralni nervni sistem kod agresivnih oblika. U novije vreme, alogena transplantacija koštane srži i transplantacija matičnih ćelija iz periferne krvi dobijaju značaj u tretmanu agresivnih i rezistentnih oblika limfoma.