Okluzija centralne retinalne vene: Uzroci, klinička slika i efikasnost lečenja

Uzroci okluzije centralne retinalne vene

Okluzija centralne retinalne vene dovodi do karakterističnih promjena na očnom dnu koje nastaju zbog prekida protoka krvi kroz venu. Najčešći uzrok su arteriosklerotske promjene povezane s arterijskom hipertenzijom, zatim zapaljenski procesi i poremećaji u sastavu krvi koji povećavaju sklonost ka koagulaciji. Zastoj krvi u venama, naročito kod izražene arterioskleroze i hipertenzije uzvodno od mjesta ukrštanja arterija i vena, dodatno doprinosi stvaranju tromba. Takav zastoj je posebno izražen na mjestu poznatom kao Gunov fenomen.

Klinička slika okluzije

Kod okluzije centralne retinalne vene razlikuju se okluzija stabla i grane. Okluzija stabla karakteristična je po edematoznoj (otečenoj) papili koja može djelimično zaklanjati krvne sudove, proširenim venama uronjenim u edem te sklerotičnim arterijama. Retinalne hemoragije su raširene po čitavom očnom dnu. S druge strane, okluzija jedne grane najčešće zahvata donju ili gornju temporalnu granu venske mreže. Vena distalno od ukrštanja s arterijom je proširena, uz mnogobrojne hemoragije koje mogu zahvatiti i područje žute mrlje. Za razliku od stabla, okluzija grane često ima povoljnu prognozu uz moguću potpunu resorpciju hemoragija i rekanalizaciju vene bez posebnog tretmana.

Lečenje i prognoza

U terapiji se koriste vazodilatatori i vazoprotektori poput vitamina C, dikinon i dozijum, kako bi se smanjila poroznost zidova krvnih sudova, kao i antikoagulaciona sredstva. Takođe, sprovodi se lečenje arterioskleroze, hipertenzije i zapaljenskih stanja. Iako ova terapija nije uvijek dovoljno efikasna, te su česte komplikacije poput sekundarnog hemoragičnog glaukoma. Dodatnu primjenu ima i laser-foto-koagulacija. Prognoza kod okluzije stabla je uglavnom loša zbog značajnog pada oštrine vida i rizika od formiranja novih krvnih sudova i sekundarnih komplikacija.