Pad interesa djece za sport: Zašto sve više mališana odustaje od fizičke aktivnosti i kako pravilno trenirati

Trend smanjenja broja djece u sportu

Mnoge studije pokazuju da se broj djece koja se bave sportom znatno smanjuje. Istraživanje u Australiji ukazuje da se između 1985. i 2003. godine broj djece od 5 do 14 godina koji treniraju sport smanjio za 50% kod djevojčica i 30% kod dječaka. Nekada su timski sportovi bili popularniji kroz neobaveznu igru, dok je danas riječ o sve učestalijem sedentarnom načinu života i nepravilnoj ishrani, što dovodi do povećanja dječije gojaznosti i manjka fizičke aktivnosti.

Problemi kod djece koja treniraju sport

Danas djeca često treniraju više sportova paralelno, sa vrlo intenzivnim i dugim treninzima što može iscrpiti organizam i rezultirati čestim povredama. Izuzetno je važna umjerena fizička aktivnost za pravilan razvoj djece, jer ona podržava rast koštano-mišićnog sistema, poboljšava motoričke sposobnosti, jača imuni sistem, smanjuje stres i povećava samopouzdanje.

Preporuke za fizičku aktivnost

Prema preporukama Američkog udruženja za srce i Svjetske zdravstvene organizacije, dijete treba imati najmanje 60 minuta umjerene do intenzivne aerobne aktivnosti dnevno. Aktivnosti uključuju vožnju bicikla, trčanje, ples, fudbal i druge timske igre. Intenzivni, svakodnevni višestruki treninzi mogu dovesti do iscrpljenosti i odustajanja od sporta, stoga je veoma važan individualni pristup u dozi i tipu sporta.

Znakovi prekomjerne fizičke aktivnosti

Simptomi pretreniranosti kod djece su loše raspoloženje, loši školski rezultati, česte povrede i infekcije, kao i izražen umor tokom i poslije treninga. Deca se razlikuju od odraslih po fiziološkim i psihološkim karakteristikama, jer su njihovi sistemi termoregulacije i koordinacije još u razvoju, pa je potrebna posebna pažnja prilikom treninga.

Preporučeni sportovi po starosnoj dobi

Sportske aktivnosti trebale bi se prilagođavati uzrastu djeteta. U ranom djetinjstvu (2-5 godina) fokus je na osnovnim motoričkim igrama bez takmičenja, dok se u srednjem djetinjstvu (6-9 godina) uvode osnovne sportske vještine i fleksibilna pravila. Kasnije, u doba adolescencije, preporučuju se složenije aktivnosti uključujući timske sportove i individualne discipline, uz uvažavanje razvoja, pola i sposobnosti svakog djeteta.

Zaključak

Za zdrav razvoj djece kroz sport od ključne je važnosti pravilna doza i izbor fizičke aktivnosti. Individualni pristup trenerâ i medicinskih stručnjaka te praćenje specifičnih potreba organizma djece pomažu u prevenciji povreda i omogućavaju dugoročnu ljubav prema sportu i zdrav način života.