Pneumotoraks: Uzroci, Simptomi i Hitno Lečenje Za Potpuni Kolaps Pluća

Šta je pneumotoraks?

Pneumotoraks predstavlja nakupljanje vazduha u pleuralnoj šupljini usljed prekida kontinuiteta visceralne ili parijetalne pleure. Kada dođe do komunikacije između bronha, alveola i pleuralne šupljine, atmosferni i intrapleuralni pritisak se izjednačavaju, što uzrokuje kolaps plućnog parenhima usljed elastične sile pluća. Kolaps pluća može biti djelimičan ili potpuni, zavisno od porasta pritiska u pleuralnom prostoru.

Uzroci pneumotoraksa

Pneumotoraks se najčešće javlja kod mladih muškaraca zbog rupture kongenitalnih bula. Takođe može nastati i kod oboljenja pluća kao što su tuberkuloza, malignitet, apsces ili hronične opstruktivne bolesti pluća. Neposredni uzrok rupture plućne maramice je nagli porast intrapulmonalnog pritiska do kog može doći tokom fizičkog napora, porođaja, kašlja, govora ili čak i u miru.

Vrste i klinički znaci pneumotoraksa

Spontani pneumotoraks karakterišu oštri bolovi u grudima, širenje bola u leđa i vrat, suv kašalj i otežano disanje. Srčani rad je ubrzan, dok je disanje na zahvaćenoj strani oslabilo ili nečujno. Tenzioni pneumotoraks je opasniji jer vazduh ulazi u pleuralnu šupljinu ali ne može da izađe, što dovodi do naglog porasta pritiska, pomjeranja srca i krvnih sudova i ugrožavanja života. Otvoreni pneumotoraks nastaje usled probojnog rana grudnog koša sa simptomima bola, otežanog disanja i ubrzanog rada srca.

Dijagnostika i komplikacije

Dijagnoza se postavlja na osnovu kliničke slike i radioloških pregleda pluća i srca, kao i analize gasova u arterijskoj krvi. Komplikacije pneumotoraksa uključuju likvidopneumotoraks (vazduh i tečnost u pleuralnoj šupljini), hematopneumotoraks (kombiacija vazduha i krvi), piopneumotoraks (vazduh i gnoj), medijastinalni emfizem i subkutani emfizem.

Kako se liječi pneumotoraks?

Liječenje podrazumijeva ublažavanje bolova analgeticima i smirenje anksioliticima, te postavljanje bolesnika u polusedeći položaj. Ventilni pneumotoraks zahtijeva hitnu punkciju grudnog koša radi otklanjanja pritiska. Nakon hospitalizacije propisuju se antibiotici i antitetanusna zaštita. Sledeća faza je uspostavljanje trajne aspiracije pleuralne šupljine. Ukoliko je potrebno, vrši se ispiranje šupljine i primjena indikovanih lijekova.