Porast Učestalosti Infekcije Ureaplazmom: Simptomi, Dijagnoza i Efikasno Lečenje

Učestalost infekcije ureaplazmom

Infekcija ureaplazmom bilježi stalni porast, a može se dijagnostikovati čak i kod djevojaka koje nisu imale seksualne odnose. Kod seksualno aktivnih žena učestalost infekcije dostiže do 75% slučajeva.

Klinička slika infekcije

Ureaplazma urealyticum najčešće izaziva uretritis. Kod asimptomatskih oblika infekcije, primjećuje se blago povećan vaginalni sekret, a ureaplazma se uglavnom otkriva u vaginalnom brisu, dok je manje prisutna u brisu grlića materice ili uretre. Iako se ureaplazma ponaša gotovo saprofitno u vagini i djelomično u grliću materice, njen prodor u materičnu šupljinu, jajovode ili širenje infekcije u malu karlicu ukazuje na ozbiljan patogeni značaj.

Simptomi mogu biti nespecifični i uključuju bol ili napetost u donjem stomaku, pojačani vaginalni sekret, bol prilikom seksualnog odnosa, mučninu, povraćanje, povišenu temperaturu, nepravilna krvarenja i probleme pri mokrenju poput pečenja i čestog mokrenja. Kod žena je patogenija Mycoplasma hominis, dok kod muškaraca Ureaplasma urealyticum izaziva veće probleme.

Simptomi kod muškaraca

Muškarci obično javljaju simptome ubrzo nakon infekcije, što uključuje pojačan žućkasti ili serozni i sluzavi sekret iz uretre, gnojni iscjedak i crvenilo penisa.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza se postavlja izolacijom uzročnika iz brisa grlića materice i/ili uretre kroz specifične kulture ili detekcijom antitijela. Za liječenje se primjenjuju tetraciklini, najčešće Doxycyclin tokom 10-14 dana, dok je eritromicin takođe djelotvoran. Preporučuje se apstinencija od seksualnih odnosa tokom terapije kako bi se spriječila reinfekcija.

Prevencija

Nema apsolutno sigurne metode za izbjegavanje ove polno prenosive bolesti kod seksualno aktivnih osoba. Sve što narušava pH vagine i njenu bakterijsku ravnotežu može povećati rizik od infekcije, stoga se savjetuje izbjegavanje hemijskih iritanasa kao što su šamponi i tamponi.