Refluksna nefropatija: Uzroci, simptomi i savremeni pristupi liječenju vezikouretralnog refluksa kod djece

Šta je refluksna nefropatija?

Refluksna nefropatija označava ožiljne promjene u bubregu koje nastaju uslijed vezikouretralnog refluksa (VUR). Vezikouretralni refluks predstavlja poremećaj izazvan disfunkcijom spoja između mokraćne bešike i uretera, što često dovodi do uroinfekcija i stvaranja ožiljaka u bubrežnom tkivu. VUR može biti primarni, nastao kao kongenitalna anomalija, ili sekundarni, usljed intravezikalne opstrukcije ili neurogene disfunkcije bešike.

Klinička slika refluksne nefropatije

Razvoj bolesti odvija se kroz tri faze. U prvoj fazi, najčešće u djetinjstvu, javljaju se simptomi urinarnih infekcija koji mogu dovesti do ožiljaka u bubrezima. Druga faza je često asimptomatska zahvaljujući liječenju ili hirurškim intervencijama. Kod nekih pacijenata, iako su prisutni ožiljci, bubrežna funkcija ostaje očuvana, dok kod težih bilateralnih oštećenja dolazi do progresivne bolesti sa hipertenzijom i bubrežnom insuficijencijom. Hipertenzija se može razviti i nakon 20 godina od pojave bolesti.

Prognoza i dijagnostika

Refluksna nefropatija predstavlja najčešći uzrok terminalne bubrežne insuficijencije kod djece. Oko 10% oboljelih sa teškim ožiljnim promjenama razvije hroničnu bubrežnu insuficijenciju, dok se terminalna insuficijencija obično javlja do 21. godine života. Dijagnoza se postavlja kombinacijom kliničkog pregleda, laboratorijskih analiza, ultrazvuka i mikcione dinamske urografije.

Liječenje i upravljanje bolešću

Tok refluksne nefropatije nije moguće značajno promijeniti ni hirurškom korekcijom ni kontrolom infekcija i hipertenzije. Međutim, selektivna primjena ACE inhibitora može pomoći u kontroli krvnog pritiska i modifikaciji hemodinamike radi očuvanja bubrežne funkcije. Terapija VUR-a se fokusira na liječenje i prevenciju urinarnih infekcija, osiguravanje normalnog razvoja bubrega, sprečavanje novih ožiljaka i prevenciju bubrežne insuficijencije.