Sve što morate znati o kuga: Prenošenje, simptomi i efikasno liječenje Yersinia pestis bakterije

Osnovne karakteristike Yersinia pestis

Yersinia pestis je mali Gram negativan, nepokretni i ponekad inkapsulirani bacil, koji ne formira spore. Ova bakterija luči niz enzima i egzotoksina, dok je endotoksin prisutan u njenom ćelijskom zidu. Otporna je na niske temperature i može dugo opstati u organskim materijalima poput gnoja, ispljuvka ili leševa, ali je osetljiva na dezinfekciona sredstva i antibiotike.

Način prenošenja kuge

Glavni rezervoar Yersinia pestis su glodari, naročito pacovi. Kugu prenosi pacovska buva koja može preneti bakteriju sa obolelih na zdrave životinje i ljude. Do zaraze kod čovjeka najčešće dolazi ujedom buve ili direktnim kontaktom sa zaraženim glodarima. Takođe, infekcija može nastati preko ogrebotina i ugriza domaćih životinja ili kapljičnim putem od osoba koje imaju plućni oblik bolesti.

Patološki značaj i klinički oblici kuge

Kuga je ozbiljno infektivno oboljenje, spada u grupu karantinskih bolesti izazvanih Yersinia pestis. Inkubacija traje obično 3 do 5 dana, a početak bolesti karakterizira nagao nastup sa povišenom temperaturom, ježenjem, groznicom, glavoboljom, povraćanjem i opštom malaksalošću. Karakterističan je izgled lica sa povišenom temperaturom i krvavim konjunktivama, poznat kao facies pestica.

Postoje tri klinička oblika bolesti: bubonska kuga, primarna plućna kuga i septični oblik kuge. Bubonska kuga je najčešći i karakterišu je uvećane, bolne limfne žlijezde – buboni, koji mogu zagnojiti i probiti kožu. Primarna plućna kuga manifestuje se teškim simptomima plućne upale i ima visoku smrtnost. Septični oblik izaziva tešku sepsu sa krvarenjima, poznatom kao "crna smrt", i gotovo uvek se završava smrtnim ishodom.

Dijagnostika i tretman

Dijagnoza se postavlja analizom gnoja iz bubona i krvi mikroskopskim pregledom i kulturom. Analiza ispljuvka kod plućne kuge ima ograničenu vrijednost, a serodijagnostika se ne koristi. Važno je strogo izolovati bolesnike. Za liječenje se primjenjuju antibiotici kao što su tetraciklin i streptomicin u visokim dnevnim dozama tokom najmanje sedam do osam dana, uz energičnu terapiju.