Sve što morate znati o virusu Krimsko-Kongo hemoragijske groznice: Simptomi, prenos i liječenje

Virus Krimsko-Kongo hemoragijske groznice

Krimsko-Kongo hemoragijska groznica (CCHF) je arbovirus iz grupe C, koji pripada rodu Nairovirusa i porodici Bunyaviridae. Riječ je o RNK virusima s okruglim ili ovalnim virionom dimenzija od 80 do 120 nm. Virus posjeduje dvoslojni lipoproteinski omotač sa glikoproteinskim izdancima dužine 5-10 nm, koji okružuje tri nukleokapsida. Genom je sačinjen od tri jednolančane RNK segmenta. Virus je osjetljiv na rastvarače lipida, deterdžente, etar i hloroform. Replikacija virusa odvija se u citoplazmi ćelije.

Način prenosa infekcije

Glavni izvori infekcije su zaraženi krpelji, oboljeli ljudi i njihovi organi, a vrlo rijetko i domaće životinje. Prenos između ljudi može se ostvariti direktnim kontaktom s inficiranom krvlju kroz oštećenu kožu ili sluzokožu. Interhumani prenos takođe je moguć, posebno u zdravstvenim uslovima bez adekvatne zaštite.

Simptomi i klinička slika

Bolest počinje nakon perioda inkubacije od 5 do 7 dana. Prvi znaci su nagli skok temperature do 40 stepeni, drhtavica, glavobolja i bolovi u leđima. Nakon oko tri dana javljaju se hemoragijski simptomi kao što su krvarenje iz nosa (epistaksa), desni (gingivoragija), krv u povraćenom sadržaju (hematemeza), mokraći (hematurija), stolici (melena) i obilno krvarenje iz materice (metroragija). Petehije, tačkasta krvarenja na koži trbuha i leđa, kao i nizak krvni pritisak i ubrzan rad srca takođe su česti.

U nekim slučajevima bolest se završava u ovoj fazi, dok u većini slučajeva tok bude dvofazni, s pogoršanjem i težim simptomima kao što su intenzivno krvarenje, pogoršana intoksikacija, povraćanje, usporen rad srca, pospanost, uvećana jetra i nadutost trbuha.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza se postavlja izolacijom virusa iz krvi i potvrđuje serološkim testovima poput imunofluorescencije i ELISA metode. Liječenje je prvenstveno simptomatsko, s ciljem prevencije sekundarnih bakterijskih infekcija antibioticima. Propisuje se i davanje seruma rekonvalescenata, serum vakcinisanih ili specifičnih imunoglobulina. U akutnoj fazi bolesnici moraju biti strogo izolovani kako bi se spriječilo dalje širenje zaraze.