Sve što treba da znate o bakteriji Hlamidiji: Simptomi, dijagnoza, komplikacije i efikasna terapija

O bakteriji Hlamidiji

Hlamidija (Chlamydia trachomatis) je Gram-negativna bakterija iz porodice Chlamidiacea, poznata kao obavezni intracelularni parazit. Njena složena životna struktura obuhvata dvije glavne forme: Elementarno Telašce (ET) koje preživljava izvan ćelije i pokreće infekciju, i Retikularno Telašce (RT) koje se unutar ćelije razmnožava.

Infekcije i serotipovi

Različiti serotipovi Hlamidije izazivaju različite bolesti kod ljudi: A, B i C serotipovi su uzročnici očne bolesti trahoma, D-K kod genitourinarnih infekcija, dok L1, L2 i L3 izazivaju limfogranulom venuerum.

Mehanizam infekcije

Infekcija se prenosi seksualnim kontaktom (vaginalnim, analnim ili oralnim). Hlamidija se vezuje za specifične receptore na ćelijama genitourinarnog trakta i ulazi endocitozom. Elementarno telašce unutar 9-10 sati prelazi u retikularno telašce koje se deli i proizvodi nove zarazne forme koje šire infekciju dalje.

Kliničke manifestacije

Period inkubacije traje od 1 do 3 sedmice. Kod muškaraca, u oko 50% slučajeva javljaju se simptomi poput uretritisa, bola, peckanja i svrab pri mokrenju, iscedak i otok u skrotumu. Kod žena je infekcija u 80% slučajeva asimptomatska, dok se kod ostalih mogu pojaviti pojačana vaginalna sekrecija, bol pri odnosu, blago krvarenje i slabiji bolovi u donjem stomaku.

Dijagnoza

Dijagnoza se zasniva na anamnezi, kliničkom pregledu i laboratorijskim testovima kao što su PCR, NAAT, ELISA, imunofluorescentni test, te identifikacija u ćelijskim kulturama.

Komplikacije

Hlamidijska infekcija može dovesti do ženskog infertiliteta uslijed stvaranja priraslica u jajovodima i drugim organima male karlice, blokirajući prolaz jajne ćelije. Rizik od ektopične trudnoće i razvoja karcinoma grlića materice je povećan kod žena. Kod muškaraca, infekcija može napredovati do orhiepididimitisa sa rizikom od oštećenja testisa i muškog neplodnosti.

Prevencija i terapija

Prevencija uključuje edukaciju, upotrebu prezervativa i pravovremenu dijagnozu. Za terapiju se najčešće koriste Doksiciklin i Azitromicin, dok je bitno da se istovremeno liječi i partner kako bi se spriječila reinfekcija.