Sve što treba da znate o piogenom artritisu: simptomi, dijagnoza i efikasno liječenje antibiotcima

Uzročnici piogenog artritisa

Piogeni (akutni bakterijski, septični) artritis spada u infekcijske artritise, a odlikuje se poznatim uzročnikom koji je prisutan direktno u zglobu i izaziva zapaljenje. Kod djece su najčešći uzročnici Staphylococcus aureus, zatim Haemophilus influenzae, Streptococcus i Pneumococcus. Kod mladih prevladava gonokok, dok kod starijih najčešći izazivači uključuju stafilokok, pneumokok, streptokok i hemofilus, povremeno i gram-negativne bakterije poput Escherichia coli, Salmonela i Pseudomonas. Infekcija može biti polimikrobna, naročito ako su mikroorganizmi uneseni direktno u zglob kroz povredu ili tokom hirurške intervencije.

Klinički simptomi infekcije zglobova

Akutni bakterijski artritis karakterizuje nagli početak sa jakim bolom, toplim i često crvenim otokom te ograničenom pokretljivošću zahvaćenog zgloba. Najčešće su pogođeni veliki zglobovi poput koljena i kuka. U 80 do 90% slučajeva artritis zahvata samo jedan zglob (monoartikularan), dok oligo- ili poliartritis pogađaju uglavnom pacijente sa hroničnim oboljenjima zglobova, naročito reumatoidnim artritisom. Posebno je važno prepoznati septični artritis kod starijih osoba i onih na imunosupresivnoj terapiji, jer simptomi mogu biti blaži i lako promašeni. U takvim slučajevima, ako se na pojedinim zglobovima pojave izraženiji znaci zapaljenja, treba posumnjati na septičnu infekciju.

Dijagnostički postupci

Postavljanje dijagnoze zasniva se na detaljnoj anamnezi, kliničkom pregledu, laboratorijskim nalazima, rendgenskim snimcima i dokazivanju uzročnika u sinovijskoj tečnosti. Često su prisutni i opšti znaci infekcije jer septični artritis nastaje hematogenim putem, a moguće su i manifestacije primarne infekcije.

Metode liječenja piogenog artritisa

Temelj liječenja su antibiotici, koji se moraju odmah primijeniti čim postoji sumnja ili jasna potvrda infekcije zgloba, obično unutar prvih sati hospitalizacije nakon uzimanja uzorka sinovijske tečnosti. Pored antibiotika, obavezna je drenaža sinovijalne tečnosti iglom i špricem, a kod duboko smještenih zglobova ili težih infekcija i hirurška intervencija. Tokom drenaže zglobna šupljina se ispira sterilnim rastvorom radi uklanjanja gnoja i smanjenja pritiska i to se ponavlja dok se ne očisti sav eksudat.

Imobilizacija zgloba pomaže u ublažavanju bolova i sprečavanju deformiteta. Kada se zapaljenje smiri, započinju pasivne, a zatim aktivne vježbe koje pomažu vraćanju pokretljivosti, pravilnog položaja zgloba i jačanju mišića. Ukoliko standardno liječenje ne da rezultate, neophodna je hirurška intervencija.