Sve što treba da znate o Vibrio bakteriji i koleri: Simptomi, prenos i liječenje

Opis roda Vibrio

Vibrio je rod bakterija iz porodice Enterobacteriaceae, koje su fakultativno anaerobne i Gram negativne. Ove bakterije su najčešće blago savijene, podsjećaju na zarez, ali ponekad mogu biti i ravnog bacilarnog oblika. Raspoređene su obično pojedinačno ili u male grupe od 2-3 ćelije koje podsjećaju na slova C ili S. Imaju jednu polarno postavljenu flagelu i nemaju kapsulu.

Specifičnosti Vibrio cholerae

V. cholerae se pojavljuje u dva biotipa: cholerae i eltor, koji su slični po morfologiji i kulturi, ali se razlikuju po nekim fiziološkim karakteristikama. Biotip eltor je otporniji u okruženju i duže preživljava u vodi, pa se češće javlja u zemljama s visokim higijenskim standardima kao uzročnik pojedinačnih slučajeva kolere.

Patogeneza i prenos kolere

V. cholerae proizvodi enterotoksin koji ometa transport vode i elektrolita u tankom crijevu, uzrokujući teške gastroenterične poremećaje. Bolest se prenosi fekalno-oralnim putem, najčešće preko kontaminirane vode, hrane i prljavih ruku. Izvor zaraze su oboljeli ljudi i nosioci bakterije, koji izbacuju vibrione kroz povraćane i prolivaste mase.

Klinička slika kolere

Kolera je akutna infektivna bolest, karakterisana naglim početkom sa bolovima u stomaku, pojačanom peristaltikom i proljevima. Stolice ubrzo postaju tečne i izgledaju kao voda sa pirinčem. Temperatura blago raste, a javljaju se povraćanje bez muke, jaka žeđ i gubitak apetita. Intenzivni gubitak tečnosti i elektrolita dovodi do dehidracije, mišićnih grčeva i gubitka težine. Koža postaje suva i naborana, oči uvučene, a glas promukao.

Tok bolesti i komplikacije

U blažim slučajevima, nakon 5-6 dana dolazi do oporavka. Teži oblici završavaju se hipovolemijskim šokom, karakteriziranim hladnom, modrikastom kožom i padom tjelesne temperature na 34-35 stepeni. Bez hitne medicinske intervencije, oboljeli može umrijeti brzo, za jedan do dva dana.

Dijagnostika i liječenje

V. cholerae se može potvrditi direktnim dokazom u stolici ili povraćenom sadržaju, ili kultivisanjem bakterije na specijalnim podlogama te identifikacijom po morfologiji i biohemijskim osobinama. Liječenje zahtijeva hitnu nadoknadu tečnosti i elektrolita, uz upotrebu antibiotika poput tetraciklina i hloramfenikola, te hemioterapeuta kao što su sulfonamidi. Dijeta se uvodi po prestanku povraćanja i uključuje biljne sokove, supe i bujone.