Sve što treba znati o urođenim stenoza jednjaka – simptomi, dijagnoza i liječenje kod djece

Urođene stenoze jednjaka – vrste i karakteristike

Urođene stenoze jednjaka najčešće se javljaju na spoju srednje i donje trećine jednjaka i dijele se u dvije vrste. Prva je vezivnotkivna stenoza, koja se sastoji od čvrstog vezivnog tkiva i proteže se na jedan ili više centimetara. Drugi oblik je tzv. meka stenoza (Hollinger), koja vjerovatno nastaje zbog poremećaja epitalizacije tog dijela jednjaka.

Simptomi i klinička slika

Simptomi oba oblika stenoze pojavljuju se tek kada dijete počne da jede čvršću hranu, obično oko petog do šestog mjeseca života. Tada se javljaju otežano gutanje (disfagija), vraćanje hrane (regurgitacija) i ponekad potpuna opstrukcija jednjaka. Dijete slabije napreduje, lošije se hrani i gubi na težini.

Dijagnostika

Dijagnoza se postavlja rendgenskim pregledom sa kontrastom i ezofagoskopijom. Rendgen pokazuje suženje kroz koje kontrast prolazi u tankom mlazu, dok se iznad stenoze vidi proširenje jednjaka. Ezofagoskopija otkriva stenozu donjeg dijela jednjaka sa upalnim promjenama i granulacijama na sluznici koje lako krvare.

Liječenje stenoza jednjaka

Dijete sa stenozom mora primati tečnu ili kašastu hranu. Terapija uključuje bužiranje, postavljanje gastrostome ili resekciju suženog dijela. Vezivnotkivne stenoze se teže razširuju terapijskim postupcima, dok su mekane stenoze mnogo uspješnije u liječenju.