Sve što trebate znati o urinarnoj inkontinenciji: uzroci, vrste, dijagnoza i najsavremenije metode liječenja laserom

Šta je urinarna inkontinencija?

Urinarna inkontinencija predstavlja nehotično oticanje urina i čest je, ali ozbiljan problem. Tokom dana bubrezi stalno proizvode urin koji se kroz mokraćne kanale skuplja u mokraćnoj bešici. Osnovna funkcija bešike je da skladišti urin i prazni se u socijalno prihvatljivim uslovima. Kontrola mokrenja zavisi i od sfinktera, mišića oko početka mokraćne cevi, koji omogućavaju voljnu kontrolu.

Kako funkcioniše kontrola mokrenja?

Dok se bešika puni, mozak i kičmena moždina prate nivo ispunjenosti. Kad je vreme za pražnjenje, mozak šalje signale da se bešika stegne, a sfinkteri opuste, što omogućava micanje urina. Da bismo bili kontinentni, neophodna je ispravna funkcija bešike i sfinktera. Promjene u anatomiji oko sfinktera takođe mogu poremetiti mokrenje.

Koliko je česta inkontinencija i kod koga?

Oko 20% osoba starijih od 40 godina pati od urinarne inkontinencije, a ženama je stanje znatno češće. Iako je često povezana sa starenjem, problem je ozbiljan i nije normalan deo života.

Vrste urinarne inkontinencije

Stres inkontinencija je najčešći tip i javlja se prilikom napora poput kašlja, podizanja tereta ili trčanja. Uzrok je slabost mišića karličnog dna, često poslije porođaja, zbog čega pritisak u trbuhu doveo do curenja urina. Gojaznost i starenje dodatno pogoršavaju stanje.

Urgentna inkontinencija se odlikuje naglom i neodložnom potrebom za mokrenjem koja često završava nekontrolisanim oticanjem urina, a najčešće je posljedica neuroloških bolesti.

Mešovita inkontinencija kombinuje simptome stres i urgentne inkontinencije, uz raznovrsne količine gubitka urina i značajan utjecaj na svakodnevni život.

Dijagnoza urinarne inkontinencije

Dijagnoza se zasniva na anamnezi, laboratorijskim, ultrazvučnim i radiološkim analizama, kao i vođenju dnevnika mokrenja. Urodinamika je ključna dijagnostička metoda koja mjeri pritiske u bešici i trbušnoj duplji te protok urina, uz obaveznu negativnu urinokulturu. Za vrijeme testa, u bešiku i debelo crijevo se uvode tanki kateteri koji omogućavaju detaljno mjerenje funkcije mokraćne bešike i sfinktera.

Načini liječenja

Lečenje zavisi od tipa inkontinencije i uključuje promjenu životnih navika, poput kontrole unosa tečnosti, smanjenja kofeina i alkohola, korekcije težine i liječenja zatvora.

Kegelove vježbe jačaju mišiće karličnog dna pružajući bolju podršku bešici i mokraćnoj cevi.

Hirurške opcije se biraju prema uzroku, no danas se kao prva i najsigurnija metoda preporučuje laserski tretman. Laser se koristi za korekciju položaja anatomskih struktura i poboljšanje nervne provodljivosti, traje oko 30 minuta, bez ozbiljnih komplikacija. Oko 80% žena postigne suvoću već nakon jednog tretmana.

Svaki pacijent sa simptomima urinarne inkontinencije treba da se konsultuje sa urologom jer čak i mala poboljšanja mogu značajno unaprijediti kvalitet života.