Sve što trebate znati o virusu Parainfluenzae: simptomi, prenošenje i liječenje respiratornih infekcija kod djece

Opšti podaci o virusu Parainfluenzae

Virus Parainfluenzae pripada rodu Paramyxovirusa i porodici Paramyxoviridae. To su RNK virusi s polimorfnim virionima, uglavnom grubim jajastim oblikom, ali ponekad i filamentoznim, veličine 150-300 nm. Genom čini jednolančana RNK i obavijen je dvoslojnom lipidnom membranom. Ovi virusi su osjetljivi na rastvarače masti, deterdžente, dezinficijense i UV zračenje.

Način prenošenja

Izvor zaraze su oboljeli ljudi i kliconoše. Virus se prenosi kapljičnim putem i širi aerogeno, što znači da se lako prenosi s osobe na osobu putem zraka.

Medicinski značaj i kliničke manifestacije

Virusi Parainfluenzae izazivaju različite respiratorne infekcije, naročito kod male djece. Najčešće su to sindrom obične prehlade sa kataralnim promjenama sluzokože praćenim eksudatom, koji može biti sluzav ili gnojan pri superinfekciji. Inkubacija traje 1-3 dana, a simptomi uključuju nosnu kongestiju, pojačano suzenje očiju, kijavicu i kašalj. Temperatura često izostaje, a bolest traje do sedam dana.

Virusna angina uzrokuje upalu ždrela i tonzila, slično gnojnoj angini, ali sa sluzavim, a ne gnojnim eksudatom i blažim limfnim čvorovima. Akutna respiratorna bolest (ARB) može ličiti na grip, ali s prisutnim kataralnim simptomima od početka. ARB može dovesti i do sekundarnih bakterijskih infekcija, mada rjeđe nego grip.

Akutni bronhiolitis uglavnom pogađa djecu mlađu od godinu dana i karakteriziran je otežanim disanjem, kašljem i zviždanjem u grudima, što može rezultirati hipoksijom i cijanozom. Akutni laringotraheobronhitis je upala donjih disajnih puteva s gustim izlučevinama i najčešće zahvata djecu do druge godine života, uz simptome kao što su krup, otežano disanje i promuklost.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza se postavlja izolacijom virusa iz nazofarinksealnog sekreta i potvrđuje serološkim testovima poput ELISA, RVK, RIH i imunofluorescencijom. Specifičan lijek ne postoji; liječenje je simptomatsko i podrazumijeva mirovanje, antipiretike, analgetike, te lijekove za olakšanje kataralnih simptoma. Teže kliničke slike zahtijevaju hospitalizaciju i specijalističku njegu. Antibiotici se koriste samo kod potvrđene bakterijske superinfekcije. Većina pacijenata se brzo oporavi bez posljedica, posebno starija djeca i odrasli.