Uzroci i klinički oblici bazalnoćelijskog karcinoma kože: simptomi, dijagnoza i efikasno liječenje BCC

Uzrok nastanka bazalnoćelijskog karcinoma

Glavni uzroci razvoja bazalnoćelijskog karcinoma kože (BCC) uključuju ultraljubičasto (UV) zračenje, jonizujuće zračenje, hemijske agense, te imunske deficijencije i supresiju. Genetski poremećaji često pojačavaju uticaj ovih faktora, dok virusna karcinogeneza ima značaj samo kod imunodeficijentnih stanja kao što je epidermodisplazija veruciformis. Ključni etiološki faktor je UV zračenje, posebno kod osoba svijetle puti, kose i očiju sa sklonosti ka pegavosti. Preko 90% slučajeva javlja se na dijelovima tijela izloženim suncu, kao što su lice, čelo, nos i uši.

Klinički oblici BCC

BCC obično počinje kao mala ranica ili čvorić, često bezbolan i sporog rasta, što može odložiti dijagnozu. Najčešći oblik je nodularni epiteoma, koji se pojavljuje kao tvrdi čvorić boje kože sa vidljivim kapilarama, uz spor rast i formiranje krasta. Ulcus rodens se manifestuje kao nepravilna, bezbolna rana koja ne zarasta i postepeno se širi i produbljuje, dok se ulcus terebrans brzo širi uzhaćujući dublje strukture. Postoji i površinski oblik koji djeluje kao crvenkasta fleka sa perlastim ivicama i sclerodermiformni oblik čvoraste površine na licu. Pigmentovani oblik se odlikuje tamnom pigmentacijom i češći je kod tamnoputih osoba. Sindrom nevoidnog BCC ili Gorlin-Goltz sindrom je rijetki nasljedni oblik sa višestrukim ćvorićima i pratećim koštanim i intelektualnim anomalijama.

Dijagnoza i liječenje

Dijagnoza BCC se potvrđuje kliničkim pregledom i patohistološkim nalazom. Hirurško uklanjanje je najčešći i najefikasniji tretman, uključujući tradicionalne i savremene metode kao što su hemohirurgija, elektrohirurgija i krihirurgija. Radijaciona terapija je uspješna za većinu oblika BCC, dok se manji tumori često uklanjaju elektrokoagulacijom, kriodestrukcijom tečnim azotom, kiretažom ili topičkim lijekovima poput podofilina, fluorouracila i kolhicina.