Akutna mijelocitna leukemija: Simptomi, dijagnoza, liječenje i prognoza bolesti krvi

Šta je akutna mijelocitna leukemija?

Akutne leukemije predstavljaju malignu bolest krvi karakteriziranu abnormalnim razmnožavanjem ćelija limfoidne ili mijeloidne loze. Akutna mijelocitna leukemija (AML) je jedna od najčešćih akutnih leukemija kod odraslih, a njena incidenca raste sa godinama. U kostnoj srži dominiraju mijeloblasti, što je ključna osobina ove bolesti.

Klinička slika i simptomi

Bolest može prethoditi preleukemijski sindrom koji traje mjesecima ili godinama, manifestujući se anemijom, trombocitopenijom ili granulocitopenijom. Simptomi su uglavnom nespecifični – umor, groznica, slabost i gubitak tjelesne težine. Prije pojave hemoterapije, prosječno trajanje života bilo je do 2,5 mjeseca. Danas, 60-80% pacijenata ulazi u remisiju koja može trajati preko godinu dana. Stariji pacijenti sa velikim brojem leukocita i prisutnim hemoragijskim sindromom imaju lošiju prognozu.

Laboratorijska dijagnoza

Većina pacijenata ima anemiju, dok broj bijelih krvnih zrnaca može varirati. Dijagnoza se postavlja na osnovu krvnog razmaza i analize koštane srži. Ukoliko je aspiracija koštane srži nedovoljna, vrši se biopsija.

Liječenje akutne mijelocitne leukemije

Liječenje zahtijeva stručni tim i sprovodi se u specijalizovanim centrima. Cilj terapije je postizanje remisije, što znači normalizaciju nalaza u perifernoj krvi i koštanoj srži. Najoptimalniji tretman je transplantacija koštane srži od identičnog donora sa podudaranjem HLA antigena. Visoke doze hemoterapije i zračenje koriste se za potiskivanje koštane srži pacijenta prije transplantacije. Ovaj tretman nosi rizik od oportunističkih infekcija, a rezultati su najbolji kod djece i mladih osoba.

Prognoza i ishodi bolesti

Uz pravovremenu dijagnozu i odgovarajuću terapiju, dugotrajno preživljavanje bez recidiva postiže se kod 20 do 40% pacijenata. Kod mladih osoba, zahvaljujući napretku u transplantaciji, stopa preživljavanja može dostići i do 50%. Međutim, prognoza za pacijente sa sekundarnom akutnom mijelocitnom leukemijom ostaje loša.