Hondrokalcinoza: Simptomi, Dijagnoza i Najefikasniji Metodi Lečenja Artritisa Uzrokovanog Kristalima KPFD

Uvod u Hondrokalcinozu

Hondrokalcinoza je stanje koje dovodi do akutnih napada artritisa poznatog kao pseudogiht, ali se češće pojavljuje kao hronična oligoartropatija ili poliartropatija sa povremenim pogoršanjima. Kristali kalcijum-pirofosfat-dihidrata (KPFD) se talože u hrskavici zglobova, kao i u sinovijskoj tečnosti, membrani, kapsuli, intervertebralnim diskovima, tetivama i burzama.

Uzroci i predispozicije

Uzroci nastanka uključuju nasledne faktore, metabolizam poremećen usled bolesti kao što su hipoparatireoidizam, hipertireoidizam, hemohromatoza, giht ili posttraumatska stanja. Pirofosfati su normalni produkti metabolizma, ali razlog za njihovo skupljanje u hrskavici nije u potpunosti jasan.

Klinička slika i oblici bolesti

Hondrokalcinoza se javlja uglavnom kod osoba srednje i starije životne dobi, češće muškaraca, i karakteristična je po šest tipova:

Tip A (pseudogiht): Akutni artritis zahvata jedan zglob, najčešće koleno ili ručni zglob, traje od nekoliko dana do četiri nedelje, sa recidivima u 25% slučajeva.

Tip B (pseudoreumatoidni artritis): Poliartritis koji traje od četiri nedelje do nekoliko meseci, zahvata više zglobova i javlja se kod 5% pacijenata.

Tip C+D (pseudoartroza): Procenat obolelih je oko 50%, sa povremenim inflamacijama (tip C) ili bez njih (tip D), često kod žena sa zahvaćenim velikim zglobovima.

Tip E: Asimptomatsko prisustvo kristala KPFD, otkriveno slučajno radiografijom.

Tip F (pseudoneuropatski zglobovi): Karakteriše se teškom destrukcijom zglobova i resorpcijom kosti.

Dodatne karakteristike i dijagnoza

Kičmeni stub može biti zahvaćen rano u toku bolesti, izazivajući bolove u donjem delu leđa i okrnjenu pokretljivost. Dijagnoza se postavlja kombinacijom anamneze, kliničke slike, laboratorijskih testova, nalaza kristala u sinovijskoj tečnosti i radiografije.

Načini lečenja

Lečenje hondrokalcinoze nije specifično. Tokom akutnih napada koriste se nesteroidni antiinflamatorni lekovi, aspiracija sinovijske tečnosti i primena glikokortikoida u zglob pokazuju odlične rezultate. U hroničnim fazama preporučuje se fizikalna terapija za jačanje mišića i održavanje pokretljivosti zglobova. Kod teških oblika bolesti može biti potrebna hirurška intervencija.