Interseksualizam: Uzroci, Dijagnoza i Savremene Metode Lečenja Interseksualnih Poremećaja Pola

Određivanje pola i razvoj polnih osobina

Pol djeteta je utvrđen već u trenutku oplodnje, jer jajna ćelija nosi gonosom X, dok spermatozoidi mogu unijeti X ili Y chromozom. Gonosomski par XX ili XY određuje razvoj embriona u ženski ili muški pol, čime se formiraju gonade i spoljašnji polni organi. Nakon rođenja, izgled spoljašnjih polnih organa određuje socijalni pol, koji utiče na odgoj i psihički razvoj pojedinca. Konačan razvoj sekundarnih spolnih obilježja i polnih organa završava se nakon puberteta, uz sazrijevanje hipotalamičko-hipofiznog sistema i hormonalnu funkciju jajnika ili testisa.

Šta je interseksualizam?

Interseksualizam podrazumijeva razvojne nepravilnosti u polnom razvoju, gdje osoba pokazuje karakteristike oba pola. Kod ove pojave dolazi do nesklada između građe polnih žlijezda, spoljašnjih i unutrašnjih polnih organa, sekundarnih polnih obilježja, kao i psihičkog i socijalnog pola. Neki oblici mogu biti vidljivi odmah po rođenju, dok se drugi otkrivaju tek u pubertetu ili poslije njega.

Pravi hermafroditizam i njegovi oblici

Pravi hermafroditizam karakteriše prisustvo istovremeno tkiva jajnika i testisa. Postoje varijante sa ovotestiskom na obje strane (bilateralni), ili kombinacije jajnika sa testisom na suprotnim stranama ili na istoj strani. Spoljašnji polni organi su uglavnom ambiseksualni, često više nalik muškim, sa hipospadijskim penisom i djelimično nesraslim labioskrotalnim brazdama. Socijalni i psihoseksualni pol najčešće je muški, iako pojedini imaju ženske unutrašnje polne organe poput vagine i materice. U pubertetu kod velikog broja javlja se ginekomastija, a kod nekih i menstruacija.

Uzroci, dijagnoza i liječenje

Najčešći uzrok interseksualizma su smanjene hormonske funkcije embrionalnih testisa kod individuos sa muškim genetskim polom, što dovodi do nepotpunog razvoja polnih organa, ili djelovanje androgena na ženske polne organe u kritičnim fazama. Dijagnoza se postavlja na osnovu kliničke slike, detaljnog pregleda i histološke analize gonada. Terapija uključuje plastične korekcije spoljašnjih polnih organa i hormonsku terapiju usklađenu sa prethodno korigovanim polnim organima. Psihički pol pacijenta mora biti uvažavan prilikom liječenja, naročito kod odraslih, kroz operacije i odgovarajuću hormonsku terapiju.