Kolera: Simptomi, širenje i efikasno liječenje u specijalizovanim ustanovama

Uzročnik i prenos kolere

Koleru izaziva bakterija Vibrio cholerae, a izvor infekcije su oboljeli ljudi i nosioci vibriona. Bakterija se izbacuje iz organizma putem povraćanih i prolivastih sadržaja, koji kontaminiraju okolinu. Bolest se širi fekalno-oralnim putem, najčešće preko zagađene vode, hrane, prljavih ruku i predmeta.

Klinička slika i simptomi kolere

Period inkubacije traje od 1 do 5 dana. Bolest počinje iznenadno sa težinom i bolovima u stomaku, pojačanom crevnom pokretljivošću i prolivom. Prvih nekoliko stolica je sa primesama fekalija, a potom postaju tečne i imaju izgled „pirinčane vode“. Temperatura može biti blago povišena, između 37,5 i 38 stepeni. Povraćanje je prisutno, bez mučnine, uz smanjen apetit i intenzivnu žeđ.

Povraćanje i prolivi dovode do jakog gubitka tečnosti i elektrolita, što izaziva mišićne grčeve i smanjenje telesne težine. Prilikom pregleda primećuju se upale očiju, uvučen nos (facies Hipocratica), suve sluzokože, glas je promukao (vox cholerica), a koža na rukama izgleda naborano kao kod pralje.

Tok bolesti i komplikacije

Kod srednje teških oblika nakon 5-6 dana dolazi do reaktivne faze sa poboljšanjem. Teži oblici uzrokuju poremećaj hemodinamike i termoregulacije, uključujući pad temperature na 34-35 stepeni, što je poznato kao algidna faza. Iako povraćanje i prolivi prestaju, dominira hipovolemični šok sa suvom, hladnom i modrom kožom, te tamnim krugom oko očiju. Bez brze i intenzivne reanimacije bolesnik može umrijeti u roku od 1-2 dana.

Moguće komplikacije uključuju bronhopneumoniju, gangrenu pluća, tromboze, embolije, upalu pljuvačnih žlezda (parotitis), keratitis i druge.

Dijagnoza i liječenje kolere

Dijagnoza se zasniva na epidemiološkim podacima i kliničkoj slici, a potvrđuje se mikroskopskim pregledom stolice i povraćanih materijala, kao i serološkim testovima.

Lečenje se sprovodi u specijalizovanim ustanovama i mora početi odmah sa ciljem nadoknade tečnosti i elektrolita. Antibiotska terapija najčešće uključuje tetraciklin i hloramfenikol, dok se kao dodatna terapija koriste sulfonamidi. Dijetetski režim počinje nakon prestanka povraćanja, uključujući biljne sokove, supe od povrća, mleko i bujone.