Sindrom iritabilnog kolona: Uzroci, simptomi i efikasni načini liječenja bola u stomaku

Šta je sindrom iritabilnog kolona?

Sindrom iritabilnog kolona (SIK) predstavlja skup simptoma kod kojih dominira poremećaj motiliteta cijelog probavnog trakta, uz promjene u ritmu stolice i bolove u trbuhu, a bez dokaza poznate organske bolesti. Takođe je poznat pod nazivima iritabilni, nervozni ili spastični kolon, kao i mukozni kolitis.

Uzroci sindroma iritabilnog kolona

Uzroci ovog sindroma su još uvijek nejasni i razlikuju se od konstitucionalnih i psihosomatskih faktora do neurohumoralnih i endokrinih. Porodična predispozicija ukazuje na genetski uticaj jer se stanje često javlja u nekoliko generacija. Stres izaziva pojačanu crevnu aktivnost sa spazmima i učestalom stolicom, dok depresija usporava crevne kontrakcije. Povezanost unosa hrane sa gastrointestinalnim hormonima kao što su holecistokinin i sekretin, takođe utiče na rad creva. Upotreba određenih lijekova i moderni stil života sa brzim i konzerviranim hranom dodatno doprinose pojavi simptoma.

Simptomi sindroma iritabilnog kolona

Simptomi se najčešće javljaju između 35. i 50. godine života i uključuju bol u levom donjem dijelu stomaka, čije jačanje prati jedenje, a oslobađanje pražnjenje creva. Bol ne budi pacijenta iz sna. Sindrom se ispoljava kao spastični kolon sa zatvorom, funkcionalni proliv ili naizmjenično zatvor i proliv. Stolice su često uske i male, a mogu pratiti i nadutost, prisustvo sluzi, mučnina, gorušica i dispepsija. Pored gastrointestinalnih problema, mogu se javiti i simptomi poremećaja autonomne nervne inervacije poput glavobolje, znojenja i umora.

Kako postaviti dijagnozu i primijeniti liječenje?

Dijagnoza se zasniva na detaljnoj anamnezi, povezivanju simptoma sa stresnim periodima i isključivanju drugih bolesti putem pregleda stolice, krvi, mokraće, rektosigmoidoskopije i kolonoskopije. Liječenje podrazumijeva promjenu ishrane sa uvođenjem vlaknastih namirnica (mekinje, psilijum), izbjegavanje hrane koja izaziva tegobe poput kafe i masne hrane, te primjenu antiholinergika i spazmolitičkih lijekova poput mebeverina. Kod proliva se koristi kodein ili loperamid. Emocionalna podrška je ključna, a ako postoji psihijatrijski poremećaj, neophodno je tretiranje odgovarajućim lijekovima.